Łódzki Klub Lawntenisowy 1913

Łódzki Klub Lawntenisowy 1913

Data założenia	1913
Data rozwiązania	1939
Państwo	Polska
Siedziba	Łódź
Prezes	Bruno Biedermann

Łódzki Klub Lawntenisowy 1913 (także Łódzki Klub Lawn Tenisowy) – klub tenisowy powstały w Łodzi w 1913 r., który zakończył swoją działalność w 1939 r.

Początki rozwoju tenisa w Łodzi datuje się na lata 90. XIX w., sport ten zyskiwał na popularności ze względu na kontakty handlowe łódzkich fabrykantów z fabrykantami brytyjskimi, a także ze względu na wymianę kadr pomiędzy Łodzią, a Anglią. Fachowcy, którzy przybywali do Łodzi, uprawiali tu, ten wówczas popularny w Anglii sport. Początkowo tenis był uprawiany głównie przez zamożnych łodzian oraz przez pracowników fabryk wyższego szczebla, przede wszystkim na kortach tenisowych położonych w ogrodach willi fabrykantów. Popularność sportu przełożyła się na utworzenie kortów publicznych, które powstały na terenie Stowarzyszenia Sportowego „Union”, a także na współczesnym placu Komuny Paryskiej. Około 1908 r. powstała I łódzka sekcja tenisowa w ramach Łódzkiego Towarzystwa Cyklistów. Tenisiści z ŁZC rozgrywali swoje mecze w Parku Helenów^[1]. We wrześniu 1909 r. sekcja zorganizowała pierwszy turniej o mistrzostwo Łodzi, wygrany przez Karola Steinerta (ur. 1884 r.), będącego synem fabrykanta – Ryszarda Karola Steinerta i wnukiem Adolfa Steinerta^[2], a także przez Elzę Gehlig. W kolejnych latach sekcja ta rozgrywała turnieje wewnętrzne oraz spotkania zewnętrzne, m.in. z tenisistami Warszawskiego Koła Sportowego. W 1913 r. sekcja tenisowa ŁTC w wyniku zezwolenia władz przekształcił się w Łódzki Klub Lawntenisowy 1913^[1], prezesem stowarzyszenia został Bruno Biedermann, a wiceprzewodniczącymi – Leon Grohman, Karol Scheibler III, I. Steinert, O. Eisenbraun, B. Kuntze^[3], w tym samym roku Zarząd Parku Helenów dobudował 3 korty, a klub wydzierżawił wszystkie 5 kortów położonych w parku. W trakcie I wojny światowej tenis w Łodzi przeżywał regres. W 1921 r. ŁKLT stał się jednym z 9 członków założycieli Polskiego Związku Tenisowego, a w 1922 r. zorganizował na swoich kortach Mistrzostwa Polski^[4]. Klub dzierżawił korty do 1939 r., po II wojnie światowej nie wznowił swojej działalności^[5].

Do najbardziej utytułowanych zawodników klubu należeli: Jerzy Stolarow, Maksymilian Stolarow, Karol Steinert, Wiera Richter i Ksenia Richter.