Łąkie (jezioro w powiecie złotowskim)
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Region | |
| Wysokość lustra |
136,7–137,1 m n.p.m. |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
27,5–35,64 ha |
| Wymiary • max długość • max szerokość |
|
| Głębokość • średnia • maksymalna |
|
| Długość linii brzegowej |
3000 m[1] |
| Objętość |
1383,7 tys. m³[2] |
Położenie na mapie gminy Lipka _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu złotowskiego  | |
 53°30′23″N 17°07′14″E/53,506389 17,120556 | |
Łąkie – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Lipka, leżące na terenie Pojezierza Południowokrajeńskiego[3].
Dane morfometryczne
Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 27,5 ha[4] przez 31,0 ha[2] do 32,84 ha (lustra wody)[1] lub 35,64 ha (ogólna)[1].
Zwierciadło wody położone jest na wysokości 136,7 m n.p.m.[1][4] lub 137,1 m n.p.m.[2] Średnia głębokość jeziora wynosi 4,5 m[1][2], natomiast głębokość maksymalna 12,2 m[1][2].
Hydronimia
Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych podają urzędową nazwę tego jeziora jako: Łąkie[5] (bez element rodzajowego Jezioro w nazwie). Według spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Łąkie[6].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Atlas jezior województwa pilskiego. Mazurek, Stanisław (red.). Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w Pile; Państwowe Gospodarstwo Rybackie w Oleśnicy, [1983], s. 181.
- 1 2 3 4 5 Według IRŚ za Adam Choiński, Katalog Jezior Polski, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 184, ISBN 83-232-1732-7, OCLC 169954726.
- ↑ Regiony fizycznogeograficzne Polski po zmianach w 2018 r. [online], warmaz.pl, 2018 (pol.).
- 1 2 Adam Choiński, Katalog Jezior Polski, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 184, ISBN 83-232-1732-7, OCLC 169954726.
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 188, ISBN 83-239-9607-5.