Światowa Rada Pokoju

Kraje członkowskie

Światowa Rada Pokoju (ang. World Peace Council, WPC) – międzynarodowa organizacja pozarządowa. Utworzona została w 1950 roku w Warszawie, podczas II Światowego Kongresu Obrońców Pokoju.

Historia

Pierwszą siedzibą organizacji były Helsinki. Organizacja w założeniu miała być organem międzynarodowego ruchu pokoju, zainicjowanego pod koniec lat 40. XX wieku. Od początku istnienia do końca lat 80. była uzależniona politycznie i finansowo od Związku Radzieckiego, który rocznie przeznaczał na jej kontrolowanie środki finansowe w wysokości 50 mln dolarów[1] oraz wykorzystywał jako narzędzie wywierania wpływu na opinię publiczną w krajach Zachodu[2].

W 1950 roku Światowa Rada Pokoju była inicjatorką politycznego orędzia nazwanego apelem sztokholmskim.

Po rozpadzie ZSRR została zreorganizowana.

Od 2000 roku siedziba mieści się w Atenach.

Prezydenci

  • Francja Frédéric Joliot-Curie (1950–1958)
  • Wielka Brytania John Desmond Bernal (1959–1965)
  • Belgia Isabelle Blume (1965–1969)
  • Indie Romesh Chandra (sekretarz generalny 1966–1977; prezydent 1977–1990, następnie prezydent honorowy)
  • Grecja Evangelos Maheras (1990–1993, następnie prezydent honorowy)
  • Południowa Afryka Albertina Sisulu (1993–1996)
  • wakat (1996–2004)
  • Kuba Orlando Fundora López (2004–2008, następnie prezydent honorowy)
  • Brazylia Socorro Gomes (2008–)

Członkowie Rady

Zobacz też

Przypisy

  1. Christopher Andrew, Oleg Gordijewski, KGB, tłumaczył Rafał Brzeski, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1997, ISBN 83-11-08667-2, s. 442–443
  2. Michał Szukała, 35 lat temu zakończyły się obrady Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokojowej Przyszłości Świata [online], dzieje.pl, 19 stycznia 2021 [dostęp 2023-02-28].

Bibliografia

Linki zewnętrzne