Świece (baśń)
 ilustracja wygenerowana przez AI, ChatGPT | |
| Autor | |
|---|---|
| Typ utworu | |
| Wydanie oryginalne | |
| Miejsce wydania | |
| Język | |
| Data wydania |
lipiec 1870 |
| Wydawca |
Hurd & Houghton |
| Pierwsze wydanie polskie | |
| Data wydania polskiego | |
| Przekład |
Maria Glotz |
Świece (duń. Lysene, ang. The Candles) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w tłumaczeniu na język angielski w lipcu 1870.
Publikacja
Baśń literacka o Świecach została przez Hansa Christiana Andersena opublikowana najpierw w tłumaczeniu na język angielski w amerykańskim czasopiśmie „Riverside Magazine For Young People” w lipcu 1870 roku. Dziełko ukazało się pod tytułem The Candles. Autorką tłumaczenia była Anne Raasløff. Duńskie pierwsze wydanie ukazało się w październiku 1870 roku na łamach Nowego almanachu na rok 1871 (duń. Den nye Alamanak for 1871). Almanach wydało wydawnictwo Madsa Hansena i Antona Nielsena. Wznowienia baśni nastąpiły za życia pisarza w latach 1872 oraz 1874[1][2].
Polskie przekłady
Baśń została przetłumaczona na język polski[2]:
- 1901 – Świeca i łojówka: Maria Glotz (tłum.): Nowe powieści czarodziejskie Andersena. T. 2. Warszawa.
- 1931 – Świece: Stefania Beylin (tłum.): Baśnie. Warszawa.
- 2006 – Świece: Bogusława Sochańska (tłum.): Baśnie i opowieści. Tom III 1862–1873. Poznań. s. 275–277. ISBN 978-83-7278-194-9. (z oryginału duńskiego)
Fabuła
Woskowa świeca chwali się swoim pochodzeniem i wyższością nad innymi świecami. Mówi, że świeci lepiej i dłużej, i że jej miejsce jest w żyrandolu lub srebrnym świeczniku. Świeca z łoju (łojówka) przyznaje, że jest skromniejsza, ale też zna swoją wartość i cieszy się ze swojego losu. Jest dumna, że została zanurzona osiem razy w łoju, a nie tylko dwa, jak najtańsze świece[3].
Woskowa świeca mówi, że najważniejsze są bale i świecenie dla ludzi, nie tylko dawanie światła w kuchni. Zostaje zabrana razem z innymi woskowymi świecami na bal. Łojówka również zostaje wzięta, ale do kuchni, gdzie trafia do koszyka dla biednego chłopca. Pani domu daje mu jedzenie i świecę dla matki, która pracuje nocami. Córka pani domu bardzo się cieszy z balu, jej twarz promienieje szczęściem. Świeca z łoju jest poruszona jej radością i zapamiętuje ten widok[2].
Łojówka trafia do biednej wdowy z trójką dzieci, gdzie zostaje zapalona. Narzeka na zapach zapałki, ale potem zauważa radość dzieci. Najmłodsza dziewczynka cieszy się z gotowanych ziemniaków. Dzieci dziękują Bogu za posiłek, a matka szyje nocą, by zarobić na ich utrzymanie. Świeca z łoju zastanawia się, czy świece woskowe rzeczywiście mają lepszy wieczór od niej...[2]
Przypisy
- ↑ The Candles. andersen.sdu.dk. [dostęp 2025-05-27]. (ang.).
- 1 2 3 4 Hans Christian Andersen, Bogusława Sochańska (tłum.): Baśnie i opowieści. T. III: 1862–1873. Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 436–437. ISBN 978-83-7278-194-9.
- ↑ Hans Christian Andersen: Lysene. 1872. [dostęp 2025-05-27]. (duń.).
Linki zewnętrzne
- Rękopis baśni (duń.)