Żagwin zwyczajny

Żagwin zwyczajny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

kapustowce

Rodzina

kapustowate

Rodzaj

żagwin

Gatunek

żagwin zwyczajny

Nazwa systematyczna
Aubrieta deltoidea (L.) DC.
Syst. nat. 2:294. 1821
Synonimy
  • Aubrieta graeca Grieseb
'Argenteovariegata'

Żagwin zwyczajny (Aubrieta deltoidea), nazywany też obrecją zwyczajną – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Pochodzi z obszaru Turcji oraz południowej Europy (Bułgaria, Jugosławia, Włochy)[3].

Charakterystyka

Pokrój
Niska roślina darniowa tworząca szeroko ścielące się i gęste kobierce o wysokości 4–7 cm.
Liście
Pojedyncze, matowozielone, grubo ząbkowane, owłosione.
Kwiaty
Drobne, różowo-fioletowe zebrane w krótkie grona. Kwitnie bardzo obficie od kwietnia do czerwca.
Gatunki podobne
Żagwin ogrodowy (Aubrieta ×cultirum hort.). Jest to mieszaniec otrzymany przez skrzyżowanie żagwinu zwyczajnego z innymi gatunkami żagwinów.

Zastosowanie

Jest uprawiany jako roślina ozdobna. Używany jest do obsadzania ogródków skalnych, obsadzania murków i na rabaty. Efektownie wygląda, gdy jego pędy zwisają z głazów lub murów.

Wybrane odmiany

  • 'Variegata' – wolno rosnąca odmiana obiałozielonych liściach i różowo-fioletowych kwiatach.
  • 'Argenteovariegata' – wolno rosnąca odmiana o żółtych liściach i jasnofioletowych kwiatach.
  • 'Whitewellgem' – kwiaty ciemnopurpurowe, liście szarozielone, wysokość rośliny 10–15 cm.

Uprawa

  • Wymagania. Wystarcza mu przeciętnie żyzna gleba, powinna być średnio wilgotna, przepuszczalna i mieć zasadowy odczyn. Wymaga słonecznego stanowiska. Jest wytrzymały na mróz, często jednak jego pędy uszkadzane są przez zimne wiatry i słońce. Na zimę najlepiej jest przykryć go gałązkami iglaków.
  • Rozmnażanie. Rozmnaża się go z sadzonek lub przez podział bryły korzeniowej. Sadzonki pobiera się z krótkopędów po przekwitnięciu rośliny.

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-11-10] (ang.).
  3. ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-08].

Bibliografia

  • Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  • Eugeniusz Radziul: Skalniaki. Warszawa: PWRiL, 2007. ISBN 978-83-09-01013-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.