(20) Massalia

(20) Massalia

Odkrywca	Jean Chacornac i Annibale de Gasparis[1]
Data odkrycia	19 września 1852[1]
Numer kolejny	20
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność obiektu	pas główny[1] rodzina Massalia
Półoś wielka	2,4079[1] au
Mimośród	0,1437[1]
Peryhelium	2,0618[1] au
Aphelium	2,7540[1] au
Okres obiegu wokół Słońca	3 lata 269 dni 1[1] godzina
Średnia prędkość	ok. 19 km/s
Inklinacja	0,71[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica	160×145×132 km[2] 135,7 ± 3,7[1] km
Masa	5,67 ×1018[2] kg
Średnia gęstość	3,54 ± 0,85[2] g/cm3
Okres obrotu	ok. 8,098[1] h
Albedo	0,241 ± 0,018[1]
Jasność absolutna	ok. 6,54[1]m
Typ spektralny	Typ S[1]
Średnia temperatura powierzchni	~174 K
Satelity naturalne	brak danych

(20) Massalia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.

Planetoida została odkryta 19 września 1852 roku przez Annibale’a de Gasparisa w Neapolu i niezależnie od niego 20 września 1852 roku przez Jeana Chacornaca w Marsylii^[3].

Nazwa asteroidy pochodzi od greckiego odpowiednika nazwy Marsylia, gdzie Jean Chacornac dokonał swego odkrycia^[3].

Orbita (20) Massalii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 0,71°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lat i 269 dni, krążąc w średniej odległości 2,41 j.a. od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 19 km/s.

Planetoida ta jest największym obiektem w rodzinie planetoidy Massalia.

(20) Massalia ma rozmiary 160×145×132 km^[2]. Jej albedo wynosi około 0,24, a jasność absolutna około 6,54^m. Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S^[1]. Jej powierzchnia jest stosunkowo jasna i zawiera krzemiany. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 174 K.

Ciało to rotuje w czasie 8 godzin i 6 minut^[1], a oś obrotu nachylona jest pod kątem 45° do płaszczyzny ekliptyki.

• lista planetoid 1–1000
• lista ponumerowanych planetoid

• (20) Massalia w bazie Minor Planet Center (ang.)

• Diagram orbity (20) Massalia w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)