10 złotych polskich 1827
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Typ monety | |||
| Nominał |
10 złotych | ||
| Rocznik |
1827 | ||
| Emisja | |||
| Mennica | |||
| Nakład |
127 sztuk | ||
| Data emisji |
1827 | ||
| Data wycofania |
1 maja 1847 | ||
| Opis fizyczny | |||
| Masa |
31,1 g | ||
| Średnica |
40 mm | ||
| Materiał |
srebro Ag868 | ||
| Rant |
gładki | ||
| Stempel | |||
.svg.png){kind=small}
10 złotych polskich 1827 – moneta dziesięciozłotowa Królestwa Kongresowego okresu autonomii, wprowadzona za panowania Mikołaja I, jako następczyni dziesięciozłotówki bitej w latach 1820–1825. Była bita w srebrze, w roku 1827, według systemu monetarnego opartego na grzywnie kolońskiej[1]. Wycofano ją z obiegu 1 maja 1847 r[2].
Moneta została wybita z otokiem, podobnie jak niektóre inne nominały Królestwa Polskiego okresu autonomii emitowane po 1819–, albo po 1820 r[3].
Awers
Na tej stronie umieszczono prawe popiersie cara Aleksandra I, otokowo napis
ALEXANDER I CES• ROS•WSKRZESICIEL KRÓL•POLS•1815
Rewers
Na tej stronie umieszczono średni herb Królestwa Kongresowego, tzn. orła rosyjsko-polskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, dużą pośrodku i dwiema małymi na głowach orła, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi, na tle gronostajowego płaszcza, tarcza herbowa z polskim orłem. Po obu stronach dużej korony rok bicia: 1827. Na dole, po obu stronach ogona orła, znajduje się znak intendenta mennicy w Warszawie – F.H. (Fryderyka Hungera). Poniżej, w półkolu napis
10 ZŁOTYCH POLSKICH
otokowo:
MIKOŁAY I.CES•WSZ•ROSSYI KRÓL POLSKI PANUJĄCY*
Dookoła znajduje się wypukły otok[4].
Opis
Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze próby 868, na krążku o średnicy 40 mm, masie 31,1 grama, z rantem gładkim, z otokiem[4][5]. Według sprawozdań mennicy w roku 1827 w obieg wypuszczono 127 sztuk[6][5].
Stopień rzadkości oceniany jest na R5 – liczba egzemplarzy 26–120 sztuk[7].
Moneta była bita w latach panowania Mikołaja I, więc w numizmatyce rosyjskiej zaliczana jest do kategorii monet tego cara[8].
Nowe bicie
Znane jest nowe bicie tej monety ze znakiem intendenta I.B. zamiast F.H[9].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Karol Plage, Monety bite dla Królestwa Polskiego w latach 1815–1864 i monety bite dla miasta Krakowa w roku 1835 XXXVIII tablic, Warszawa: Polskie Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne Komisja Numizmatyczna, 1972, s. 5-8.
- ↑ Elżbieta Korczyńska, Borys Paszkiewicz, Mennictwo XIX i XX w., Kraków: Polskie Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne Oddział w Krakowie, 1989, s. 365.
- ↑ Janusz Parchimowicz, Monety polskie, wyd. II, Szczecin: Nefryt, 2003, s. 91–99, ISBN 83-87355-37-2.
- 1 2 3 Janusz Parchimowicz, Monety polskie, wyd. II, Szczecin: Nefryt, 2003, s. 88-99.
- 1 2 Władysław Terlecki, Mennica Warszawska 1765-1965, Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 1970, 275,278 tabela 12.
- ↑ Karol Plage, Monety bite dla Królestwa Polskiego w latach 1815–1864 i monety bite dla miasta Krakowa w roku 1835 XXXVIII tablic, Warszawa: Polskie Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne Komisja Numizmatyczna, 1972, s. 43.
- ↑ Czesław Kamiński, Edmund Kopicki, Katalog monet polskich 1764-1864, wyd. drugie, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1977, s. 171.
- ↑ Vladimir Bitkin, Composite Catalog of Russian Coins, Kiev 2003, s. 854.
- ↑ Czesław Kamiński, Edmund Kopicki, Katalog monet polskich 1764-1864, wyd. drugie, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1977, s. 184.