2,3-Dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C8Cl2N2O2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
227,00 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd |
żółtopomarańczowe kryształy[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki |
chloranil | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
2,3-Dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon, DDQ – organiczny związek chemiczny, pochodna benzochinonu. Jest stosowany w syntezie chemicznej jako utleniacz w reakcjach utleniającego sprzęgania, odwodornienia alkoholi i ketonów steroidowych[4]. Właściwości utleniające DDQ są silniejsze niż benzochinonu.

- Odwodornienie

- Aromatyzacja

- Utleniające sprzęganie
DDQ będący dobrym akceptorem elektronów, łatwo tworzy anionorodniki oraz kompleksy donorowo-akceptorowe (charge-transfer), dzięki czemu jest wykorzystywany w badaniach spektroskopowych[5]. Kompleksy DDQ ze związkami będącymi donorami elektronów są stosowane w spektrofotometrycznej analizie ilościowej, m.in. składników leków[6][7].
Trwałość
DDQ rozkłada się pod wpływem wody z wydzieleniem toksycznego cyjanowodoru. Reakcję tę spowalnia środowisko słabo kwaśne oraz obniżenie temperatury. Zwykle jednak stosuje się roztwory DDQ w bezwodnych rozpuszczalnikach organicznych.
Przypisy
- 1 2 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-162, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
- 1 2 2,3-Dichloro-5,6-dicyjano-p-benzochinon (nr D60400) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-07-25]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ 2,3-Dichloro-5,6-dicyano-p-benzoquinone (nr D60400) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2018-07-25]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ A.B. Turner, H.J. Ringold, Applications of high-potential quinones. Part I. The mechanism of dehydrogenation of steroidal ketones by 2,3-dichloro-5,6-dicyanobenzoquinone, „Journal of the Chemical Society C”, 1967, s. 1720–1730, DOI: 10.1039/J39670001720 (ang.).
- ↑ Nancy H. Kolodny, Kerry W. Bowers, Electron spin resonance study of charge-transfer complexes of 2,3-dichloro-5,6-dicyano-1,4-benzoquinone with N-substituted p-phenylenediamines, „Journal of the American Chemical Society”, 94 (4), 1972, s. 1113–1118, DOI: 10.1021/ja00759a014 (ang.).
- ↑ A.M. Mahmoud, New sensitive kinetic spectrophotometric methods for determination of omeprazole in dosage forms, „International Journal of Analytical Chemistry”, 307045, 2009, DOI: 10.1155/2009/307045, PMID: 20140076, PMCID: PMC2814128 (ang.).
- ↑ S.T. Ulu, F.T. Elmali, Spectrophotometric method for the determination, validation, spectroscopic and thermal analysis of diphenhydramine in pharmaceutical preparation, „Spectrochimica Acta Part A: Molecular and Biomolecular Spectroscopy”, 77 (1), 2010, s. 324–329, DOI: 10.1016/j.saa.2010.05.031, PMID: 20621611 (ang.).

