4 Samodzielny Batalion Piechoty Zmotoryzowanej (Ukraina)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Nazwa wyróżniająca | |
| Działania zbrojne | |
| wojna w Donbasie | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość |
128 Zakarpacka Samodzielna Brygada Piechoty Górskiej |
4 Samodzielny Batalion Piechoty Zmotoryzowanej „Zakarpacie” – batalion Wojsk Lądowych Ukrainy, podporządkowany 128 Zakarpackiej Samodzielnej Brygadzie Piechoty Górskiej. Jako batalion obrony terytorialnej brał udział w konflikcie na wschodniej Ukrainie. Batalion stacjonuje w Mukaczewie w obwodzie zakarpackim[1].
Wykorzystanie bojowe
W lipcu 2014 roku sześćdziesięciu trzech żołnierzy batalionu Zakarpacie wystosowało list otwarty, w którym prosili o rozmieszczenie ich w strefie walk. Wkrótce utworzono z nich pluton, który włączono do 24 Brygady Zmechanizowanej. Na początku września ochotnicy z batalionu zostali wysłani do miejscowości Czuhujiw, gdzie mieli przejść dwutygodniowe szkolenie. Pod koniec września pierwszych dwudziestu siedmiu żołnierzy rozlokowano w miejscowości Nowy Ajdar. Przez kolejne dwa tygodnie pomagali oni w tworzeniu umocnień. Następnie przemieszczono ich do wsi Triochizbenka, gdzie wsparli siły Gwardii Narodowej broniące punktu kontrolnego przy wysadzonym moście nad Dońcem. Wkrótce liczebność żołnierzy batalionu wzrosła do stu trzydziestu. 2 lutego 2015 roku batalion przeniesiono do Debalcewego, gdzie wspomagał działania sił 128. Brygady Piechoty Górskiej w walkach, jakie ta tam toczyła[2].
Przypisy
- ↑ Załącznik nr 5 – Podporządkowanie batalionów piechoty zmechanizowanej, [w:] Przemysław Gawryś, Wykorzystanie sił obrony terytorialnej na przykładzie konfliktu na wschodniej Ukrainie, Gdynia: Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte, 2017, s. 125.
- ↑ Rozdział III – Działalność batalionów obrony terytorialnej, [w:] Przemysław Gawryś, Wykorzystanie sił obrony terytorialnej na przykładzie konfliktu na wschodniej Ukrainie, Gdynia: Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte, 2017, s. 61-62.