Aleksander Tarski
| Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1921 |
|---|---|
| Data śmierci |
17 listopada 1997 |
| Instrumenty | |
| Zawód |
pianista, dyrygent, kompozytor |
| Wydawnictwo |
Hed Arzi |
| Odznaczenia | |
 | |
Aleksander Tarski, właśc. Aleksander Tabaksblat (ros. Александр Тарский, Александр Табаксблат; hebr. אלכסנדר טרסקי; ur. 10 listopada 1921 w Łodzi[1], zm. 17 listopada 1997[2]) – polsko-izraelski pianista, dyrygent, kompozytor[1].
Życiorys
Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Związku Radzieckim, gdzie studiował w konserwatorium w Mińsku, i gdzie zadebiutował jako dyrygent w miejscowej operze[3], a następnie studiował również w konserwatoriach w Leningradzie i Moskwie[1][4]. W wyniku działań wojennych został ewakuowany do Taszkentu, gdzie był dyrygentem w teatrze operowym[3]. Powróciwszy po wojnie do Łodzi w latach 1946–1948[1][4] studiował fortepian i dyrygenturę[5] pod kierunkiem Kazimierza Wiłkomirskiego i Zdzisława Górzyńskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. Od 1948 był pianistą i pracował akompaniatorem Filharmonii Łódzkiej. Od 1950 był dyrygentem, dyrygentem chóru i Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi. W latach 1952–1957 był dyrygentem Państwowej Opery w Warszawie. W 1957 wyjechał dodo Izraela, gdzie został dyrygentem Izraelskiej Opery Narodowej w Tel Awiwie[1][4], a także orkiestry rozrywkowej rozgłośni Kol Israel oraz wytwórni płytowej Hed Arzi[3].
Odznaczenia
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Leon Tadeusz Błaszczyk, Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku: słownik biograficzny, Warszawa: Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce, 2014, s. 255, ISBN 978-83-939735-1-4 [dostęp 2025-01-13].
- ↑ Alexander Tarsky [online], yiddishmusic.jewniverse.info [dostęp 2025-01-13].
- 1 2 3 4 Biogram – Biblioteka Jagiellońska – Uniwersytet Jagielloński [online], bj.uj.edu.pl [dostęp 2025-01-13].
- 1 2 3 Leon Tadeusz Błaszczyk, Dyrygenci polscy i obcy w Polsce, działający w XIX i XX wieku, Polskie Wyd. Muzyczne, 1964 [dostęp 2025-01-13].
- ↑ Stanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich, Selene, 2003, ISBN 978-83-910515-5-9 [dostęp 2025-01-13].
- ↑ Rada Państwa, Uchwałą Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1400 – na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – odznaczeni zostają „Medalem 10-lecia Polski Ludowej”, www.prawo.pl, 22 lipca 1955 [dostęp 2025-01-13] (pol.).