Alois Hans Schram

Alois Hans Schram (ur. 20 sierpnia 1864 w Wiedniu, zm. 8 kwietnia 1919, tamże) – austriacki malarz secesyjny^[1][2].

Alois Hans Schram był absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, na której studiował w latach 1879–1888. Uczył się na niej u malarzy takich jak: Karl Wurzinger, Hans Makart i Josef Mathias Trenkwald^[2]. Otrzymał złoty medal Fügera za kompozycję w 1881, a w 1887 specjalną nagrodę szkolną za obraz przedstawiający Biancę Cappello. Po ukończeniu studiów otrzymał stypendium Staatspreisstipendium (1890/1891), które umożliwiło mu wyjazd do Rzymu. Po powrocie Schram pracował jako malarz portretowy i dekoracyjny w Wiedniu. W latach 90. XIX w. podróżował po krajach Europy i Bliskiego Wschodu^[1]. W 1909^[3] zaprojektował mozaikę Mozaika, na fasadzie Pałac Juliusza Kindermanna w Łodzi, wykonaną przez wenecką firmę sztukatorska Antonia Salviatiego^[4]. W latach 1909–1911 tworzył alegoryczne fryzy w gmachu austriackiego parlamentu. W 1915 wykonał serię malowideł sufitowych w sali balowej w Hofburgu. Poza Wiedniem pracował także w Palazzo Vivante w Trieście i gmachu sądu w Salzburgu^[1]. W 1917 uzyskał tytuł profesora. W testamencie swój majątek przekazał Związkowi Artystów Plastyków w Wiedniu^[1]. Schram był członkiem Gesellschaft bildender Künstler Österreichs^[1].

Jest uważany za przedstawiciela secesji i późnej fazy neobaroku^[1][2].

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu^[2].

• 
  Piękno winobrania
• 
  Wiosna i dziewczyny (1890)
• 
  U miecznika
• 
  Beduin i młoda dziewczyna
• 
  Fryzy w parlamencie austriackim autorstwa Schrama
• 
  Cyganka z tamburynem
• 
  Dziewczynka z lalką (1885)
• 
  Mozaika na Pałacu Juliusza Kindermanna w Łodzi projektu Schrama.