Anastasia Nabokina

Anastasia (Anastasija) Nabokina, ros. Анастасия Набокина (ur. 14 lutego 1971 w Moskwie) – rosyjska tancerka klasyczna i współczesna. W latach 2003–2010 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Kulturoznawczyni, krytyczka sztuki, teoretyczka tańca, tłumaczka z języka rosyjskiego.

Naukę tańca rozpoczęła w 1981 roku w Moskiewskiej Akademii Choreografii. W wieku siedemnastu lat zadebiutowała w roli Lise w Córce źle strzeżonej w wersji choreograficznej Aleksandra Gorskiego na scenie Teatru Bolszoj. Po ukończeniu szkoły w 1990 roku uczestniczyła w tworzeniu Kremlowskiego Teatru Baletu w Moskwie, gdzie jako pierwsza solistka pracowała z wielkimi artystami rosyjskiej sceny Władimirem Wasiljewem, Jekatieriną Maksimową oraz Niną Timofiejewą. W 1993 roku wystąpiła w musicalu Rusłan i Ludmiła.

W poszukiwaniu nowych scenicznych możliwości, w 1996 roku wyjechała do Polski (gdzie założyła rodzinę), by przyjąć angaż w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie kontynuowała swoją karierę zawodową jako solistka, a od roku 2003 pierwsza solistka. Na równi z partiami repertuaru klasycznego tańczyła w spektaklach choreografów współczesnych, rozbudowując swe zainteresoania o taniec modern oraz interesując się techniką Marthy Graham i José Limóna. Wśród jej ról znalazły się Nikija w Bajaderze w inscenizacji Natalii Makarowej, Solistka w balecie Coś jakby Matsa Eka oraz Odetta-Odylia. Tę ostatnią kreowała współpracując przy realizacji Jeziora łabędziego, którą dla warszawskiego Teatru Wielkiego w 2001 roku przygotował Irek Muchamiedow.

Taniec jej charakteryzował się emocjonalnością oraz czystością techniki i stylu.

Repertuar

Kariera akademicka

W 2007 roku rozpoczęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 2022 roku obroniła doktorat z dziedziny kulturoznawstwa. Na podstawie dysertacji wydała książkę Pragnienie tańca. Sztuka ruchu w kulturze rosyjskiego srebrnego wieku i jej konteksty psychoanalityczne, Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa 2023 [1][2]. W latach 2014-2024 współpracowała z Wydziałem Polonistyki UJ i prowadziła kurs autorski Analiza tekstu kultury: Taniec [3]. W latach 2011-2015 jako krytyczka sztuki współpracowała z czasopismami „Teatr”, „Obieg”, „Przekrój”.

Przypisy

  1. ↑ Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk - Nowa humanistyka [online], wydawnictwo.ibl.waw.pl [dostęp 2024-12-14].
  2. ↑ Anastasia Nabokina, Pragnienie tańca : sztuka ruchu w kulturze rosyjskiego srebrnego wieku i jej konteksty psychoanalityczne, 2023, ISBN 978-83-67637-09-1 [dostęp 2024-12-14].
  3. ↑ dr Anastasia Nabokina - Katedra Antropologii Literatury i Badań Kulturowych - Wydział Polonistyki [online], antropologia.polonistyka.uj.edu.pl [dostęp 2024-12-14].

Bibliografia

  • Katarzyna K. Gardzina. Ożywione Jezioro. „Trubadur”. 2001. nr 2 (19). 
  • Katarzyna K. Gardzina. Balet na galowo. „Trubadur”. 2003. nr 1-2 (26-27). 
  • Jacek Marczyński. Świat powtarzalny. „Rzeczpospolita”. 2003. nr 267. 
  • Katarzyna K. Gardzina. Bajadera jak się patrzy!. „Trubadur”. 2004. nr 2 (31). 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.