Andoryt

Andoryt

Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbAgSb3S6
Twardość w skali Mohsa	2,5–3,5[1][2]
Przełam	muszlowy[1][2]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	słupkowy, grubotabliczkowy[1], masywny, pryzmatyczny[2]
Układ krystalograficzny	rombowy[1][2]
Klasa krystalograficzna	dwupiramidalna[2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	5,4 g/cm³[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	ciemnoszara, czarna, stalowoszara[1]
Rysa	czarna[1][2]
Połysk	metaliczny[1][2]
Inne	anizotropia: słaba[2]

Andoryt – minerał klasy siarczków.

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym lub grubotabliczkowym, podłużnie prążkowanym^[1]. Występuje w skupieniach zbitych^[1]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym^[2]. Zazwyczaj czarny lub szary w odcieniach z czarną rysą. Posiada metaliczny połysk. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są miedź, cynk oraz żelazo^[2].

Występuje w utworach hydrotermalnych, przede wszystkim subwulkanicznych^[1]. Towarzyszą mu antymonit, kasyteryt, piryt, sfaleryt, tetraedryt, kwarc i bournonit^[1][2].

• Baia Sprie, Rumunia
• Oruro, Boliwia^[2]
• Kanada
• Chiny^[2]
• Francja^[2]
• Rosja^[2]
• Stany Zjednoczone (Nevada, Kalifornia, Waszyngton)^[2]

• Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9. Brak numerów stron w książce

• Andoryt na stronie Webmineral.com (ang.)
• Andoryt na stronie Mindat.org (ang.)