Andrzej Chmielarz

Andrzej Marian Chmielarz (ur. 21 listopada 1950 w Koniecpolu[1]) – polski historyk, badacz struktur Polskiego Państwa Podziemnego, doktor historii.

Życiorys

W 1969 rozpoczął studia historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (pracę magisterską obronił w 1977)[1]. Od 1980 pracował w Wojskowym Instytucie Historycznym[2]. W listopadzie 1989 został członkiem nowo utworzonego społecznego Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej[3]. Był zatrudniony w Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”, do 2006 był tam członkiem zarządu[4] (w tym od 2003 jego wiceprzewodniczącym[5]). W ramach pracy w fundacji prowadził badania historyczne[6]. Następnie pracował w Wojskowym Biurze Badań Historycznych Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej[7][8].

W 2009 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski "za wybitne zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski, w szczególności dziejów Polskiego Państwa Podziemnego"[9]. Jako członek zespołu autorów leksykonu Warszawa walczy 1939-­1945 jest laureatem konkursu Varsaviana im. Hanny Szwankowskiej (2014/2015)[10]. Zredagowany przez niego, Katarzynę Utracką, Rafała Brodackiego i Grzegorza Jasińskiego tom Rozkazy dowództwa Powstania Warszawskiego, część 1: 10 czerwca – 2 września 1944 r., część 2: 3 września – 4 października 1944 r. otrzymał w 2023 wyróżnienie w konkursie Muzealna Książka Roku[11].

Opublikował m.in.:

  • Spiska 14. Aresztowanie generała "Grota"-Stefana Roweckiego (1983 - z Andrzejem Kunertem)
  • Sprawa 16-tu. Protokoły przesłuchań gen. Leopolda Okulickiego "Niedźwiadka" i współoskarżonych (1993 - z Andrzejem Kunertem), wyd. drugie jako Proces szesnastu. Dokumenty NKWD (1995)
  • Armia Krajowa na Nowogródczyźnie i Wileńszczyźnie (1941-1945) (1997 - z Zygmuntem Boradynem i Henrykiem Piskunowiczem)
  • Śladami marszałka Józefa Piłsudskiego. Przewodnik historyczny (tom 1 - 2017, tom 2 -2018 - z Witoldem Rawskim).

Jest także członkiem zespołu redakcyjnego tomów Rozkazy dowództwa Powstania Warszawskiego, część 1: 10 czerwca – 2 września 1944 r., część 2: 3 września – 4 października 1944 r. i Komendantura Wehrmachtu Warszawa i Grupa Korpuśna von dem Bach. Część 1: 8 marca – 7 sierpnia 1944 r.

Przypisy

  1. 1 2 Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 406
  2. ↑ Zeszyty Katyńskie, nr 1 (1990), s. 211
  3. ↑ Kultura (paryska), nr 1-2/1990, s. 205
  4. ↑ Zmiany w zarządzie Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie
  5. ↑ Wiceprzewodniczący zarządu Fundacji Polsko - Niemieckie Pojednanie Jan Parys został odwołany
  6. ↑ Jan Barcz, Bartosz Jałowiecki, Jerzy Kranz Między pamięcią a odpowiedzialnością. Rokowania w latach 1998-2000 w sprawie świadczeń za pracę przymusową, s. 97
  7. ↑ Noty o autorach, Przegląd Historyczno-Wojskowy 15 (66)/1 (247), 2014, s. 233
  8. ↑ Biuletyn IPN, nr 11/2019, s. 73 (nota biograficzna)
  9. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 298)
  10. ↑ Laureaci konkursu Varsaviana im. Hanny Szwankowskiej 2014/2015
  11. ↑ Znamy laureatów II edycji Konkursu Muzealna Książka Roku
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.