Anisoplia villosa
| Anisoplia villosa | |||||
| (Goeze, 1777) | |||||
![]() | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Gromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Nadrodzina | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię |
Anomalini | ||||
| Podplemię |
Anisopliina | ||||
| Rodzaj |
Anisoplia | ||||
| Podrodzaj |
Anisoplia (Anisoplia) | ||||
| Gatunek |
Anisoplia (Anisoplia) villosa | ||||
| |||||
Anisoplia villosa – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny rutelowatych. Zamieszkuje Europę.
Taksonomia
Gatunek ten po raz pierwszy opisał w 1777 roku Johann August Ephraim Goeze pod nazwą Scarabaeus villosus[1].
Morfologia
Chrząszcz o owalnym w zarysie ciele długości od 9 do 11 mm. Głowa i przedplecze są czarne z lekkim połyskiem metalicznym, porośnięte stosunkowo długimi, odstającymi włoskami. Głowa ma przód nadustka przekształcony w szeroką blaszkę oraz ciemię zaopatrzone w podłużną, wgłębioną linię. Pokrywy są żółtobrunatne do czerwonobrunatnych z czarnymi plamkami lub paskami o zmiennych liczbie, kształcie i położeniu. Powierzchnia pokryw ma lekko wgłębione rzędy i lekko wysklepione międzyrzędy. W tyle pokryw występują włoski długie i krótkie, na przedzie zaś wszystkie włoski są jednakowej długości. Ogólnie owłosienie pokryw jest dość gęste i odstające. Krawędzie pokryw pozbawione są szczecinek. Samica ma boczne krawędzie pokryw z żeberkowatymi zgrubieniami poniżej guzów barkowych, natomiast u samca brak takich zgrubień. Odnóża są czarne, jasno owłosione. U samca stopy są stosunkowo krótkie i przysadziste, z wcięciem przy nasadzie ostatniego członu, u samicy zaś cieńsze, dłuższe i bez takiego wcięcia. Na pygidium występują długie włoski, u jego szczytu formujące zagęszczoną kępkę. Spód ciała jest czarno ubarwiony i jasno owłosiony[2].
Ekologia i występowanie
.jpg)
Owad ciepłolubny, preferujący otwarte tereny o piaszczystym podłożu. Zasiedla doliny rzek, polany, skraje lasów i pola uprawne. Aktywne osobniki dorosłe spotyka się od maja do sierpnia[3].
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Hiszpanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Włoch, Czech, Słowacji[1] i Rumunii[3]. W Polsce notowany w XIX wieku i na początku XX wieku na Śląsku[3][4]. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony został jako gatunek przypuszczalnie wymarły (EX?)[5]. Z kolei na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” ma status gatunku narażonego na wymarcie (VU)[6].
Przypisy
- 1 2 Ivan Löbl, Aleš Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume 3. Scarabaeoidea – Scirtoidea – Dascilloidea – Buprestoidea – Byrrhoidea, Stenstrup: Apollo Books, 2006, s. 236, ISBN 87-88757-59-5.
- ↑ Zdzisława Stebnicka: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 28b Żukowate – Scarabaeidae grupa podrodzin: Scarabaeidae pleurosticti. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1978, s. 16-21.
- 1 2 3 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Chrząszcze – Coleoptera. Scarabaeoidea, Dascilloidea, Byrrhoidea i Parnoidea. 1983, seria: Katalog Fauny Polski t. XXIII z. 9.
- ↑ gatunek: Anisoplia (Anisoplia) villosa (J.A.E. Goeze, 1777). [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2024-04-23].
- ↑ Jerzy Pawłowski, Daniel Kubisz, Mieczysław Mazur: Coleoptera. Chrząszcze. W: Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce. Zbigniew Głowaciński, Małgorzata Makomaska-Juchiewicz, Grażyna Połczyńska-Konior (red.). Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk (PAN), 2002, s. 88-110. ISBN 83-901236-8-1.
- ↑ Jan Farkač, David Král, Martin Škorupík: Červený seznam ohrožených druhů České republiky. Bezobratlí. List of threatened species in the Czech Republic. Invertebrates.. Praha: Agentura ochrany přírody a krajiny ČR, 2005. ISBN 80-86064-96-4.
