Arachnothera

Arachnothera
Temminck, 1826[1]
Ilustracja
Pajęcznik długodzioby (A. longirostra)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

nektarniki

Rodzaj

Arachnothera

Typ nomenklatoryczny

Nectarinia chrysogenys Temminck, 1826

Gatunki

13 gatunków – zobacz opis w tekście

Arachnotherarodzaj ptaków z rodziny nektarników (Nectariniidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[2].

Morfologia

Długość ciała 13,3–22 cm, masa ciała 8,8–49 g[3].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1826 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck w publikacji własnego autorstwa poświęconej nowej kolekcji kolorowych plansz z ptakami[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pajęcznik żółtouchy (A. chrysogenys).

Etymologia

Arachnothera: gr. αραχνης arakhnēs ‘pająk’; -θηρας -thēras ‘łowca’, od θηραω thēraō ‘polować’, od θηρ thēr, θηρος thēros ‘bestia, zwierzę’[4].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[5]:

  • Arachnothera crassirostris (Reichenbach, 1853) – pajęcznik grubodzioby
  • Arachnothera robusta S. Müller & Schlegel, 1845 – pajęcznik wielkodzioby
  • Arachnothera flammifera Tweeddale, 1878 – pajęcznik żółtobrzuchy
  • Arachnothera longirostra (Latham, 1790) – pajęcznik długodzioby
  • Arachnothera dilutior Sharpe, 1876 – pajęcznik palawański
  • Arachnothera juliae Sharpe, 1887pajęcznik brązowy
  • Arachnothera clarae W. Blasius, 1890 – pajęcznik nagolicy
  • Arachnothera chrysogenys (Temminck, 1826) – pajęcznik żółtouchy
  • Arachnothera magna (Hodgson, 1836)pajęcznik kreskowany
  • Arachnothera flavigaster (Eyton, 1839) – pajęcznik okularowy
  • Arachnothera affinis (Horsfield, 1821) – pajęcznik szarobrzuchy
  • Arachnothera modesta (Eyton, 1839) – pajęcznik ubogi
  • Arachnothera everetti (Sharpe, 1893) – pajęcznik łuskogłowy

Przypisy

  1. 1 2 C.J. Temminck: Nouveau recueil de planches coloriées d’oiseaux, pour servir de suite et de complément aux planches enluminées de Buffon. Paris: Dufour & d’Ocagne, 1826, s. ryc. 388 i tekst. (fr.).
  2. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds. IOC World Bird List (v14.2). [dostęp 2024-12-02]. (ang.).
  3. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Sunbirds and Spiderhunters (Nectariniidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Arachnothera, DOI: 10.2173/bow.nectar1.01 [dostęp 2024-12-02] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  4. Arachnothera, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2024-12-02] (ang.).
  5. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2024-10-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-12-02].