Areszt Śledczy w Prudniku

Areszt Śledczy w Prudniku[1]
Ilustracja
Areszt Śledczy w Prudniku (2012)
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Miejscowość

Prudnik

Adres

ul. Kościuszki 7

Rodzaj

areszt śledczy

Jednostka nadrzędna

OSIW Opole

Przeznaczenie

AŚ dla mężczyzn

Pojemność

143 osadzonych

Data likwidacji

2018

Położenie na mapie Prudnika
Mapa konturowa Prudnika, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Areszt Śledczy w Prudniku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Areszt Śledczy w Prudniku”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Areszt Śledczy w Prudniku”
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa konturowa powiatu prudnickiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Areszt Śledczy w Prudniku”
Położenie na mapie gminy Prudnik
Mapa konturowa gminy Prudnik, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Areszt Śledczy w Prudniku”
Ziemia50°19′14″N 17°34′29″E/50,320556 17,574722

Areszt Śledczy w Prudniku – placówka penitencjarna przy ul. Kościuszki 7 w Prudniku przeznaczona dla mężczyzn, podległa Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w Opolu.

Od 2018 w miejscu aresztu funkcjonuje Oddział Zewnętrzny w Prudniku Zakładu Karnego w Nysie, obsługujący sądy i prokuratury w Prudniku, Nysie i Głubczycach. Pojemność jednostki wynosi 143 miejsc, dysponuje również oddziałem zakładu karnego typu zamkniętego, dla skazanych mężczyzn recydywistów penitencjarnych[12]. Budynek aresztu został wpisany do rejestru zabytków[13].

Historia

Pierwsze informacje na temat wymierzania sprawiedliwości przestępcom w Prudniku pochodzą z 1384 r., kiedy książę Władysław Opolczyk nadał prudniczanom prawo karania złoczyńców: „…za wiedzą księcia wszyscy zbóje, którzy gwałt czynią, mordują, kradną, oczy wydłubują – stracą szyję. Także i ten kto im pomaga”[14]. Funkcję więzienia pełniła wyposażona w loch głodowy Wieża Woka w zamku w Prudniku[15]. Jako miejskie więzienie służył również współczesny „Arsenał” Muzeum Ziemi Prudnickiej[16].

W 1665 r. w więzieniu w Prudniku osadzony został zbójnik zwany Czarnym Piotrem. Udało mu się uciec z więzienia dzięki pomocy mieszkańców miasta[17].

W 1753 r. zbudowano w Prudniku nowe więzienie przy ul. Królowej Jadwigi, nazywane „więzieniem śledczym”. Przeznaczone było dla przestępców pozamiejscowych z powiatów prudnickiego, nyskiego, kozielskiego, grodkowskiego, pszczyńskiego, raciborskiego i głubczyckiego[18].

Budynek administracyjny

W 1853 r. miasto podarowało parcelę budowlaną na cel budowy dużego więzienia powiatowego. Zbudowany we wrześniu 1856 obiekt posiadał 120 cel dla więźniów[14]. Budynek więzienia, założony na planie prostokąta, przetrwał do czasów współczesnych, pełniąc funkcję Aresztu Śledczego[19]. W 1859 zbudowano wodociąg z koszar do placu więziennego[20]. W 1890 więzienie zostało rozbudowane[21].

W czasie dwudziestolecia międzywojennego władze III Rzeszy umieściły w więzieniu w Prudniku miejscowych Polaków za to, że posłali swoje dzieci do polskiej szkoły[19]. Po II wojnie światowej i przejęciu przez administrację polską, placówka przyjęła nazwę Więzienie Karno-Śledcze w Prądniku[19]. W marcu 1945 w więzieniu zamieszkali na kilka dni osadnicy z Naprawy, którzy zamierzali osiedlić się w okolicy miasta[22]. W więzieniu osadzano autochtonów skazanych na kary pozbawienia wolności za współpracę z Niemcami. W 1947 r. w więzieniu w Prudniku wykonano dwa wyroki śmierci; pierwszy na Ukraińcu za popełnione przez niego morderstwa na Kresach Wschodnich, drugi na mężczyźnie, który „ukradł krowę z pobliskiego pastwiska, czym działał na szkodę i przeciwko ustrojowi państwa”[19].

24 sierpnia 2018 Ministerstwo Sprawiedliwości wydało zarządzenie o likwidacji Aresztu Śledczego Prudnik i utworzeniu w jego miejsce Oddziału Zewnętrznego Zakładu Karnego w Nysie z dniem 30 listopada 2018. Zlikwidowano Ambulatorium z Izbą Chorych AŚ w Prudniku[23].

Osadzeni

Przypisy

  1. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  2. Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  3. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  4. Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  5. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  6. Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  7. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  8. Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  9. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  10. Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  11. ↑ Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2015 r. poz. 169).
  12. ↑ Opis jednostki [online], sw.gov.pl [dostęp 2024-10-24].
  13. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 112 [dostęp 2024-10-24].
  14. 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 785.
  15. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 285.
  16. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 600.
  17. ↑ Bogatym brał, biednym dawał, „Głos Włókniarza”, 7 (584), Opole: Opolskie Wydawnictwo Prasowe, 1 kwietnia 1987, s. 12.
  18. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 784.
  19. 1 2 3 4 Kasza 2020 ↓, s. 786.
  20. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 20.
  21. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 23.
  22. ↑ Tomasz Kapica, Jak górale założyli Nową Naprawę [online], nto.pl, 25 kwietnia 2015 [dostęp 2024-10-24].
  23. ↑ Andrzej Dereń, Minister Ziobro likwiduje Areszt Śledczy w Prudniku! Będzie filia Zakładu Karnego w Nysie [online], Teraz Prudnik!, 31 sierpnia 2018 [dostęp 2024-10-24] (pol.).

Bibliografia

  • Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.