Arkadiusz Wołowicz

Arkadiusz Wołowicz

Data i miejsce urodzenia	4 maja 1967 Grodków
Wzrost	172 cm
Pozycja	napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub LZS Gałążczyce
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1983–1985 Metal Grodków 1985–1987 Metal Kluczbork 1988 Broń Radom 1988 Wisła Kraków 11 (2) 1989–1993 GKS Katowice 63 (2) 1993 MK Górnik Katowice 1994–2001 Wawel Kraków 2001 SV Stockerau FC Würnitz FC Klausen-Leopoldsdorf Polonez Wiedeń
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Arkadiusz Wołowicz (ur. 4 maja 1967 w Grodkowie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Wychowanek LZS Gałążczyce, w 1983 roku przeszedł do Metalu Grodków. W okresie gry w tym klubie grał w prowadzonej przez Juliusza Mariańskiego kadrze Opolszczyzny, występując m.in. w Pucharze Michałowicza. W 1985 roku przeszedł do Metalu Kluczbork. W związku z odbyciem służby wojskowej w 1988 roku grał najpierw w Broni Radom, a później w Wiśle Kraków^[1]. W I lidze w barwach Wisły zadebiutował 6 sierpnia w przegranym 0:3 wyjazdowym spotkaniu z Lechem Poznań. Ogółem w krakowskim klubie wystąpił w 11 meczach I ligi^[2].

Po zakończeniu służby wojskowej otrzymał propozycję gry z GKS Katowice, którą przyjął^[1]. Z katowickim klubem dwukrotnie – w latach 1991 i 1993 – zdobył Puchar Polski, a w 1991 także Superpuchar. Ogółem w barwach GKS rozegrał 63 mecze w I lidze^[2]. Występował także jako piłkarz GKS w Pucharze UEFA (dwa mecze w sezonie 1990/1991) oraz Pucharze Zdobywców Pucharów (dwa mecze w sezonie 1991/1992^[3].

W połowie 1993 roku odszedł do MK Górnika Katowice, zaś pół roku później został zawodnikiem Wawelu Kraków^[1]. W 1996 roku awansował z Wawelem do II ligi. W krakowskim klubie występował do 2001 roku. Następnie za pośrednictwem Zenona Małka wyjechał do Austrii, zostając piłkarzem SV Stockerau, występującego wówczas w Landeslidze (IV poziom). Po pół roku odszedł z klubu i podjął pracę w firmie sprzedającej armatury, grając także w lokalnych klubach. Następnie pracował w firmie sprzątającej^[4].