Arsenicyna A
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
2,4,6-trioksa-1,3,5,7-tetraarsatricyklo[3.3.1.13,7]dekan |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C3H6As4O3 |
| Masa molowa |
389,76 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
925705-41-5 |
| PubChem |
16095534 |
| SMILES |
C1[As]2C[As]3O[As]1C[As](O2)O3 |
|
| InChI |
InChI=1S/C3H6As4O3/c1-4-2-6-9-5(1)3-7(8-4)10-6/h1-3H2 |
| InChIKey |
MHYDZXIVBJPPAM-UHFFFAOYSA-N |
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów |
| Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI[1] |
|
|
| Zwroty H |
H301, H331, H410 |
| Zwroty P |
brak wiarygodnych danych |
|
| Europejskie oznakowanie substancji |
| oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne |
| Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI[1] |
 |
 |
Toksyczny (T) |
Groźny dla środowiska (N) |
|
|
| Zwroty R |
R23/25, R50/53 |
| Zwroty S |
S1/2, S20/21, S28, S45, S60, S61 |
|
Arsenicyna A – arsenoorganiczny związek chemiczny wykazujący działanie bakteriobójcze i grzybobójcze, będący pierwszym odkrytym związkiem poliarsenowym występującym naturalnie. Po raz pierwszy wyizolowana została z gąbek Echinochalina bargibanti z północno-wschodnich wybrzeży Nowej Kaledonii[2]. W badaniach z użyciem technik obliczeniowych i spektroskopowych wykazano, że arsenicyna A posiada strukturę zbliżoną do adamantanu[3][4]. Zostało to potwierdzone laboratoryjnie z użyciem rentgenografii strukturalnej[5].
Przypisy
- 1 2 związki arsenu z wyjątkiem wymienionych w innym miejscu niniejszego załącznika, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ InesI. Mancini InesI. i inni, On the First Polyarsenic Organic Compound from Nature: Arsenicin A from the New Caledonian Marine Sponge Echinochalina bargibanti, „Chemistry – A European Journal”, 35, 12, 2006, s. 8989–8994, DOI: 10.1002/chem.200600783, PMID: 17039560 .
- ↑ Petri Tähtinen, Giacomo Saielli, Graziano Guella, Ines Mancini i inni. Computational NMR Spectroscopy of Organoarsenicals and the Natural Polyarsenic Compound Arsenicin A. „Chemistry – A European Journal”. 14 (33), s. 10445–10452, 2008. DOI: 10.1002/chem.200801272. PMID: 18846604.
- ↑ Graziano Guella, Ines Mancini, Gino Mariotto, Barbara Rossi i inni. Vibrational analysis as a powerful tool in structure elucidation of polyarsenicals: a DFT-based investigation of arsenicin A. „Physical Chemistry Chemical Physics”. 11 (14), s. 2420–2427, 2009. DOI: 10.1039/B816729J. PMID: 19325974.
- ↑ DiD. Lu DiD. i inni, Arsenicin A, A Natural Polyarsenical: Synthesis and Crystal Structure, „Organometallics”, 1, 29, 2010, s. 32–33, DOI: 10.1021/om900998q .