Arytmetyzacja języka

Arytmetyzacja języka lub arytmetyzacja składni – metoda efektywnego numerowania wszystkich wyrażeń języka badanej teorii za pomocą liczb naturalnych. Wprowadzona przez Kurta Gödla, pojawia się w dowodzie twierdzenia nazwanego jego nazwiskiem[1].

Aby każdemu wyrażeniu przyporządkować pewną liczbę, przyporządkowuje się najpierw pewne liczby podstawowym znakom teorii (znaki stałe, znaki zmienne), a następnie dowolnym wyrażeniom, czyli ciągom skończonym znaków elementarnych. W rezultacie każde wyrażenie A rozważanej teorii – niezależnie czy jest nim znak elementarny, czy ciąg znaków (formuła), czy też ciąg ciągów znaków (ciąg formuł) – posiada przyporządkowany mu jednoznacznie pewien numer Funkcja przekształca w sposób wzajemnie jednoznaczny wyrażenia teorii w pewien podzbiór zbioru liczb naturalnych. Zamiast mówić o własnościach zbioru wyrażeń (obliczalność, rekurencyjna przeliczalność) można mówić o własnościach zbioru ich numerów.

Przykład

Dziewiętnastu znakom teorii arytmetyki można przyporządkować 19 kolejnych liczb naturalnych zgodnie z tabelą:

12345678910111213141516171819

Jeżeli jest jednym z powyżej wypisanych 19 znaków podstawowych, to przez oznaczymy przyporządkowaną mu liczbę w tabeli. Każdemu wyrażeniu będącemu ciągiem symboli podstawowych

można przyporządkować numer

gdzie oznacza -tą liczbę pierwszą. Na przykład wyrażeniu „” odpowiada numer

Przypisy

  1. arytmetyzacja języka, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-10-16].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Arithmetization (ang.), Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2025-04-23].