Aulacigaster

Aulacigaster – rodzaj muchówek z podrzędu krótkoczułkich i rodziny Aulacigastridae.

U muchówek tych dominuje ubarwienie ciemnobrązowe do czarnego z szarym owłosieniem szyi i żółtawymi lub pomarańczowymi elementami na czole. Jasną barwę ponadto mogą mieć brzuszne części bocznych płytek tułowia. Głowa jest wyższa niż dłuższa, o wąskich policzkach i nieco nachylonych ku sobie środkowych szczecinkach ciemieniowych. Czułki mają nieczłonowane aristy. Chetotaksję tułowia cechują 1–2 szczecinki położone przy tylnej krawędzi anepisternum i 2 pary szczecinek tarczkowych, z których wierzchołkowa jest zakrzywiona ku tyłowi. Skrzydła są przezroczyste lub częściowo przydymione, rzadko całe przybrązowione. W użyłkowaniu skrzydła zaznacza się częściowo u wierzchołka zlana z pierwszą żyłką radialną żyłka subkostalna, płaska dyskalna komórka medialna oraz żyłka poprzeczna radialno-medialna położona bardziej nasadowo niż wspólny środek komórek dyskalnej medialnej i bazalnej medialnej. U samicy występują 3 spermateki, często zaopatrzone w palcowate wyrostki. Samiec ma surstylus zlany z epandrium, skleryt subepandrialny połączony jedną stroną z przysadkami odwłokowymi a drugą z mostkiem hypandrialnym, gonopody zlane z hypandrium w strukturę przypominającą łopatę, krótki fallus oraz słabo widoczne paramery^[1].

Wcześniejsze stadia rozwojowe poznano tylko u dwóch gatunków. Ich jaja są owalne i mają chorion pokryty podłużnymi żeberkami oraz siateczką o strukturze plastra miodu. Prawie walcowatego kształtu larwy są przystosowane do życia pod wodą, dzięki długiemu, częściowo wciągalnemu syfonowi. Puparium jest owalne, jasnobrązowej barwy^[1].

Przedstawiciele rodzaju zamieszkują wszystkie krainy zoogeograficzne, z wyjątkiem Australazji i Oceanii. Najliczniej reprezentowane są w krainie neotropikalnej^[1]. W Polsce stwierdzono tylko A. leucopeza^[2]. Larwy niektórych gatunków tropikalnych rozwijają się w drobnych zbiornikach wodnych pomiędzy liśćmi epifitów z rodziny bromeliowatych, gdzie żerują na rozkładającej się materii organicznej. Poza tym zarówno dorosłe jak i larwy znane są z żerowania na ranach i wyciekającym soku drzew liściastych^[1].

Należą tu gatunki^[1]: