Błyszczak stalowy
| Lamprotornis chalybaeus[1] | |||
| Hemprich & Ehrenberg, 1828 | |||
![]() | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
błyszczak stalowy | ||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() występuje przez cały rok poza sezonem lęgowym | |||
Błyszczak stalowy[3] (Lamprotornis chalybaeus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae), zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony.
- Lamprotornis chalybaeus chalybaeus – Senegal i Gambia do centralnego Sudanu.
- Lamprotornis chalybaeus cyaniventris – Erytrea do północno-zachodniej Somalii, północnej Kenii i wschodniej Demokratycznej Republika Konga.
- Lamprotornis chalybaeus sycobius – południowo-zachodnia Uganda i południowa Kenia do zachodniego Mozambiku.
- Lamprotornis chalybaeus nordmanni – południowa Angola i północna Namibia do południowego Mozambiku i północno-wschodniej RPA.
- Morfologia
- Długość ciała około 23 cm. Średniej wielkości, krępy ptak o metalicznie błyszczącym, niebieskozielonym upierzeniu. Pokrywy uszne granatowe, pomarańczowożółte tęczówki, środkowe sterówki zielone z niebieskim nalotem.
- Zasięg, środowisko
- Afryka Subsaharyjska od Senegalu i Gambii do Etiopii i Erytrei, na południe przez Afrykę Wschodnią po południową Angolę, północną Namibię i północno-wschodnią RPA. Pospolity na terenach niezbyt gęsto zadrzewionych, często przy osadach ludzkich. Osiadły lub wędrujący daleko poza porą lęgową.
- Zachowanie
- W sezonie lęgowym w parach, potem w stadach do kilkuset osobników; żeruje na ziemi.
- Status
- W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody błyszczak stalowy zaliczany jest do kategorii LC (ang. Least Concern – najmniejszej troski) nieprzerwanie od 1988 roku. Globalna wielkość populacji nie została oszacowana, ale gatunek ten jest opisywany jako pospolity do bardzo licznego. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[2].
Przypisy
- ↑ Lamprotornis chalybaeus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Lamprotornis chalybaeus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2015-4 [dostęp 2016-04-10] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Sturninae Rafinesque, 1815 - szpaki (wersja: 2020-11-17). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-22].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Nuthatches, Wallcreeper, treecreepers, mockingbirds, starlings, oxpeckers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-22]. (ang.).
- ↑ Greater Blue-eared Starling (Lamprotornis chalybaeus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-12)]. (ang.).
Bibliografia
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
%252C_Kruger_National_Park%252C_South_Africa_(14988496302).jpg)

