Barkom-Każany Lwów

siatkówka
Barkom-Każany Lwów
«Барком-Кажани» Львів
Pełna nazwa

Волейбольний клуб «Барком-Кажани»

Przydomek

Nietoperze

Data założenia

2009

Debiut w najwyższej lidze

Superliga ukraińska (2013/2014),
PlusLiga (2022/2023)

Liga

PlusLiga

Państwo

 Ukraina

Adres

ul. Włodzimierza Wielkiego 117 (вул. Володимира Великого 117), 79071 Lwów

Prezes

Ołeh Baran

Trener

Uģis Krastiņš

Strona internetowa

Barkom-Każany Lwów (ukr. ВК «Барком-Кажани», WK «Barkom-Każany») – ukraiński klub siatkarski ze Lwowa założony w 2009 roku. Mistrz Ukrainy, dwukrotny zdobywca Pucharu Ukrainy oraz dwukrotny zdobywca Superpucharu Ukrainy. Głównym sponsorem klubu jest przedsiębiorstwo Barkom.

Barkom-Każany Lwów w najwyższej klasie rozgrywkowej zadebiutował w sezonie 2013/2014. Pierwsze mistrzostwo Ukrainy zdobył w sezonie 2017/2018.

W sezonach 2022/2023, 2023/2024, 2024/2025 zespół zagrał w PlusLidze[1][2].

Nazwy klubu

  • 2009-2014 Barkom Lwów
  • 2014- Barkom-Każany Lwów

Historia

Klub Barkom Lwów założony został w 2009 roku. W sezonie 2009/2010 zespół występował w 1. lidze amatorskiej, w której zajął 1. miejsce. W sezonie 2010/2011 klub wystartował w 1. lidze (trzeci poziom rozgrywkowy). Rywalizację zakończył na 5. miejscu. W kolejnym sezonie zdobył mistrzostwo 1. ligi, dzięki czemu uzyskał awans do drugiej klasy rozgrywkowej. W sezonie 2012/2013 zdobył mistrzostwo 1. ligi (po zmianie struktury ligowej – drugi poziom rozgrywkowy).

W sezonie 2013/2014 Barkom Lwów zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej – Superlidze, kończąc zmagania na ćwierćfinale fazy play-off (przegrał rywalizację z klubem Faworyt Łubnie). Od sezonu 2014/2015 klub występuje pod nazwą Barkom-Każany. W tym sezonie w klasyfikacji końcowej Superligi zajął 5. miejsce, w kolejnym natomiast – 4. miejsce (w walce o brązowy medal uległ klubowi Jurydyczna akademіja Charków).

W sezonie 2016/2017 Barkom-Każany zdobył wicemistrzostwo Ukrainy, Puchar Ukrainy oraz Superpuchar Ukrainy. Zadebiutował również w europejskich pucharach – w Pucharze CEV w 1/32 finału przegrał dwumecz z serbskim klubem Vojvodina Nowy Sad.

W sezonie 2017/2018 zdobył pierwsze mistrzostwo Ukrainy oraz drugi Puchar Ukrainy. W europejskich pucharach doszedł do 1/16 finału Pucharu CEV, gdzie po raz kolejnym przegrał rywalizację z serbskim klubem Vojvodina NS seme Nowy Sad.

1 listopada 2022 w Krakowie drużyna wygrała z PGE Skrą Bełchatów 3:2, zdobywszy pierwsze zwycięstwo w PlusLidze[3].

Hale sportowe

Lata / Sezon Obiekt Miasto Pojemność
Superliga ukraińska
2009-2022 PS "Hałyczyna" Lwów 1600
PlusLiga
2022/2023 Hala Widowiskowo-Sportowa Suche Stawy[4] Kraków 1000
2023/2024 Hala Sportowa WOSiR[5] Wieluń 609
2024/2025 Arena Jaskółka[6] Tarnów 3559

Trenerzy

LataImię i nazwisko
2012–2014Ukraina Wiktor Mychalczuk
2014–2015Ukraina Władysław Łazarczuk
2015–2016Polska Jan Such
2016–Łotwa Uģis Krastiņš

Bilans sezonów

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar
Ukrainy
Poziom Miejsce
Ukraina
2010/2011 1. liha 5. miejsce I runda
2011/2012 1. liha 1. miejsce II runda
2012/2013 1. liha 2. miejsce I runda
2013/2014 Superliha 7. miejsce I runda
2014/2015 Superliha 5. miejsce I runda
2015/2016 Superliha 4. miejsce 2. miejsce
2016/2017 Superliha 2. miejsce 1. miejsce
2017/2018 Superliha 1. miejsce 1. miejsce
2018/2019 Superliha 1. miejsce 1. miejsce
2019/2020 Superliha 3. miejsce
2020/2021 Superliha 1. miejsce 1. miejsce
2021/2022 Superliha 2. miejsce awans do IV rundy
Polska Puchar Polski
2022/2023 PlusLiga 13. miejsce brak udziału
2023/2024 PlusLiga 12. miejsce brak udziału

Poziom rozgrywek:

     pierwszy poziom

     drugi poziom

     trzeci poziom

Występy w europejskich pucharach

Sezon Puchar Osiągnięcie
2016/2017 Puchar CEV 1/32 finału
2017/2018 Puchar CEV 1/16 finału
2018/2019 Puchar CEV 1/32 finału
2019/2020 Puchar CEV 1/8 finału
2020/2021 Puchar Challenge 1/16 finału
2021/2022 Puchar Challenge 1/16 finału

Osiągnięcia

Mistrzostwa Ukrainy:

  • złoto 1. miejsce (3x): 2018, 2019, 2021
  • srebro 2. miejsce (2x): 2017, 2022[7]

Puchar Ukrainy:

  • złoto 1. miejsce (4x): 2017, 2018, 2019, 2021
  • srebro 2. miejsce (1x): 2015
  • brąz 3. miejsce (1x): 2020

Superpuchar Ukrainy:

  • złoto 1. miejsce (4x): 2016, 2018, 2019, 2020
  • srebro 2. miejsce (1x): 2017

PGE Grand Prix PLS:

Polacy w klubie

Lata gryImię i nazwisko
2015-2016Jacek Obrębski
2016-2017Filip Biegun
2017-2018Mikołaj Szewczyk

Kadra w sezonie 2024/2025

Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
2 Ukraina Illa Kowalow 31.08.1996 198 przyjmujący
3 Australia Lorenzo Pope 06.12.2001 205 przyjmujący
4 Ukraina Ołeh Szewczenko 08.01.1993 194 przyjmujący
6 Finlandia Santeri Välimaa 11.01.2001 192 rozgrywający
9 Norwegia Rune Fasteland 17.12.1995 206 środkowy
11 Estonia Märt Tammearu 17.03.2001 198 przyjmujący
12 Ukraina Władysław Szczurow 27.04.2001 208 środkowy
13 Ukraina Wasyl Tupczij 13.01.1992 196 atakujący
17 Łotwa Deniss Petrovs 31.08.1986 188 rozgrywający
19 Ukraina Andrij Rohożyn 13.07.1997 200 środkowy
21 Ukraina Jarosław Pampuszko 11.11.2001 178 libero
23 Ukraina Tymur Cmokało 23.12.2003 197 przyjmujący
29 Ukraina Andrij Szwec 12.05.2005 206 środkowy

Obcokrajowcy w zespole

Lata Gry Imię i nazwisko Pozycja
2015-2016Polska Jacek Obrębskilibero
2016-2017Polska Filip Biegunprzyjmujący
2017-2018Polska Mikołaj Szewczykprzyjmujący
2020-2021Albania Anton Qafarenaatakujący
2020-2021Kuba Christian Thondike Mejíasrozgrywający
2021-2022Serbia Marko Sinđelićśrodkowy
2022-2023Norwegia Jonas Kvalenprzyjmujący
2022-2023Słowacja Július Firkaľprzyjmujący
2022-2023Turcja Murat Yenipazarrozgrywający
2023-2024
(do 08.04.2024)
Argentyna Luciano Palonskyprzyjmujący
2023-2024Francja Moussé Gueyeśrodkowy
2023-2024Łotwa Kristers Dardzānsatakujący
2023-Łotwa Deniss Petrovsrozgrywający
2024-Finlandia Santeri Välimaarozgrywający
2024-Norwegia Rune Fastelandśrodkowy
2024-Estonia Märt Tammearuprzyjmujący
2024-Australia Lorenzo Popeprzyjmujący

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne