Bartłomiej Nawrat
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obywatelstwo | |||||||||||||||
| Wzrost |
188 cm | ||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||
| Numer w klubie |
84 | ||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Bartłomiej Nawrat (ur. 15 lipca 1984 w Zabrzu) – polski futsalista, występujący na pozycji bramkarza, były reprezentant kraju[1], od 2014 r. zawodnik Rekordu Bielsko-Biała. Wcześniej gracz Wisły Krakbet Kraków, FC Nova Katowice, P.A. Nova Gliwice i Jango Mysłowice. Dwukrotny mistrz Polski (2007/08 z P.A. Nova i 2012/13 z Wisłą) oraz dwukrotny zdobywca Pucharu Polski (2006/07 z Jango i 2010/11 z Wisłą). Rekordzista pod względem liczby występów w seniorskiej reprezentacji Polski (161 meczów)[2] i uczestnik mistrzostw Europy 2022.
Do kadry narodowej po raz pierwszy powołany został we wrześniu 2006 r. na Turniej Państw Wyszehradzkich w Kielcach, ale całą imprezę przesiedział na ławce rezerwowych[3]. W reprezentacji zadebiutował trzy tygodnie później – 23 października 2006 w Krośnie, w wygranym 16:0 towarzyskim meczu przeciwko Anglii[4], co pozostaje najwyższym zwycięstwem „biało-czerwonych” w oficjalnych spotkaniach międzypaństwowych. Ostatni pojedynek w reprezentacji rozegrał 6 listopada 2024 w Opolu, w zremisowanej 1:1 towarzyskiej potyczce ze Słowenią.
Przypisy
- ↑ Bartłomiej Nawrat. (pol.).
- ↑ Legenda pożegnała się z kadrą. sportowefakty.wp.pl, 2024-11-06. [dostęp 2024-11-07]. (pol.).
- ↑ Bartłomiej Nawrat kończy reprezentacyjną karierę. futsal-polska.pl, 2024-11-01. [dostęp 2024-11-03]. (pol.).
- ↑ Futsal: Polska 16-0 Anglia. 90minut.pl, 2006-10-23. [dostęp 2011-11-11]. (pol.).