Biskup na Børglum i jego krewny

Biskup na Børglum i jego krewny
Bispen paa Børglum og hans Frænde
Ilustracja
Ilustracja Lorenza Frølicha
Autor

Hans Christian Andersen

Typ utworu

baśń literacka

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Kopenhaga

Język

duński

Data wydania

27 stycznia 1861

Wydawca

Forlagsbureauet

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1956

Wydawca

Państwowy Instytut Wydawniczy

Przekład

Stefania Beylin

Biskup na Børglum i jego krewny[a] (duń. Bispen paa Børglum og hans Frænde, współ. duń. Bispen på Børglum og hans frænde) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1861 roku.

Historia

Andersen odwiedził Børglum podczas swej podróży do Północnej Jutlandii latem 1859 roku. Spał we wspomnianym w baśni klasztorze w Børglum, dawnej siedzibie biskupa 30 lipca 1859 roku. Goszczono go w pokoju, w którym biskup P.C. Kierkegaard, brat Sørena, miał widzieć duchy katolickich kanoników sprzed wieków. Andersen, jak sam opisał w dzienniku, zaobserwował wieczorem jakąś poświatę na drzwiach, która okazała się być tylko odbiciem od lustra blasku zza okna w jasną letnią noc[1].

Dawna katolicka diecezja Børglum istniała w latach 1056–1536. Kościół w Børglum pełnił funkcję katedry od 1130 roku. Ostatnim biskupem pozostającym w komunii ze Stolicą Apostolską był Stygge Krumpen, więziony w latach 1536–1542, zmarły w 1551 roku[2]. Opowieść spisana w 1600 roku o zabójstwie biskupa Olufa Globa[3] i kilku jego zwolenników w kościele w Hvidbjerg w 1260 roku, o konotacjach wyraźnie antykatolickich, do której Andersen odwołał się w baśni, pozostaje kwestią debaty. Historia o złym biskupie jest wyraźnie inspirowana opowieścią „Jens Glob den Hårde” z 1. tomu „Danmarks Folkesagn (1843-60)” Justa Mathiasa Thielego. Motyw biskupa okradającego wraki pojawia się w wydanej pośmiertnie w 1935 roku powieści Andersena Christian den Andens Dverg, a wcześniej w sztuce z 1833 roku Agnete og Havmanden[4].

Baśń o Biskupie na Børglum i jego krewnym została opublikowana przez Andersena po raz pierwszy w Kopenhadze 27 stycznia 1861 roku w periodyku „Illustreret Tidende” wydawanym przez wydawnictwo Forlagsbureauet. Utwór wznowiony został za życia autora w 1865 oraz w 1871 roku (z rysunkami Lorenza Frølicha)[5].

Polskie przekłady

Baśń została przetłumaczona na język polski[6]:

Fabuła

Jesteśmy w Jutlandii, niedaleko moczarów w Vildmose, słyszymy szum Morza Północnego. Dojeżdżamy do piaszczystego wzniesienia, na którym wznosi się Børglum Kloster. Wjeżdżamy na dziedziniec otoczony lipami i podziwiamy stare mury. Miejscowi opowiadają o duchach dawnych kanoników, które rzekomo wciąż nawiedzają to miejsce[7].

Na wybrzeżu dochodzi do katastrofy statku, a ludzie biskupa przejmują cały ładunek, zabijając uratowanych. Biskup Oluf Glob rządzi twardą ręką i dąży do jeszcze większej władzy. Próbuje przejąć majątek wdowy po swoim krewnym, ale ona się opiera. Purpurat wysyła dokumenty do papieża, by uzyskać ekskomunikę dla kobiety. Z Italii wraca posłaniec z klątwą, która wyklucza wdowę z Kościoła i społeczeństwa. Wszyscy ją opuszczają, ale ona nie traci wiary i uprawia ziemię z pomocą jednej służącej. Gdy biskup wzywa ją na sąd, kobieta rusza w drogę przez Europę z ostatnimi wołami. W dalekim kraju spotyka rycerza, który okazuje się być jej synem. Syn rozpoznaje matkę, przytula ją i obiecuje zemstę[7].

Jens Glob wraca do Danii i stawia biskupowi zarzuty. Glob jedzie na nabożeństwo do Hvidbjergu, nieświadomy zasadzki. Oluf Hase próbuje dotrzeć przez zamarznięte tereny, by wesprzeć Jensa. Gdy Hase dociera do kościoła, Jens już pokonuje biskupa i jego ludzi. W klasztorze odbywa się pogrzeb tyrana, o czym wieszczą klasztorne dzwony. Dziś nowy dzień rozświetla wnętrza klasztoru, ale echo dawnych wydarzeń wciąż pobrzmiewa w murach. Rybacy z Løkken pomagają rozbitkom[7].

Galeria

Uwagi

  1. Tłumaczenie Frænde w tytule baśni jako krewni, w liczbie mnogiej, było błędne (por. Bogusława Sochańska, Czy potrzebny był nowy przekład baśni Andersena?, str. 108.).

Przypisy

  1. Johan de Mylius: Fra Johan de Mylius’ H.C. Andersen-biografi H.C. Andersens liv. Dag for dag. andersen.sdu.dk. [dostęp 2025-05-21]. (duń.).
  2. Arthur Taylor: Ancient See of Börglum. www.newadvent.org. [dostęp 2025-05-21]. (ang.).
  3. David M. Cheney: Bishop Oluf Glob †. www.catholic-hierarchy.org, 2024-02-25. [dostęp 2025-05-21]. (ang.).
  4. Religious motifs. andersen.sdu.dk. [dostęp 2025-05-21]. (ang.).
  5. Bispen paa Børglum og hans Frænde. andersen.sdu.dk. [dostęp 2025-05-21]. (duń.).
  6. Hans Christian Andersen, Bogusława Sochańska (tłum.): Baśnie i opowieści. T. III: 1862–1873. Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 412. ISBN 978-83-7278-194-9.
  7. 1 2 3 Hans Christian Andersen: Bispen paa Børglum og hans Frænde. 1865. [dostęp 2025-05-21]. (duń.).

Linki zewnętrzne