Borżawśka kolej wąskotorowa
| Боржавська вузькоколійна залізниця | |
 | |
| Dane podstawowe | |
| Lokalizacja |
Wynohradiw – Chmilnyk – Irszawa |
|---|---|
| Zarządca | |
| Długość |
123 km |
| Rozstaw szyn |
750 (600) mm |
 | |
| Historia | |
| Lata budowy |
1908 |
| Rok otwarcia |
1908 |
Borżawśka kolej wąskotorowa (ukr.: Боржавська вузькоколійна залізниця) – kolej wąskotorowa w obwodzie zakarpackim na Ukrainie. Jest częścią Kolei Lwowskiej. Znajduje się na linii Wynohradiw – Chmilnyk – Irszawa.
Pierwszy etap Borżawskiej kolei wąskotorowej został oddany do użytku 23 grudnia 1908 roku. Kolej służyła przede wszystkim do transportu drewna z masywów Połonina Borżawa i Wielkiego Dołu na Nizinę Zakarpacką w celu dalszego transportu i obróbki.
Główna gałąź biegła wzdłuż rzeki Borżawy, od której wzięła się nazwa kolei. W górnym biegu rzeki szlak rozgałęział się, które prowadziły do wyrębów górskich. Obecnie nadal działają filie w Wynohradiw-Chmilnyk-Irszawie i Berehowo-Chmilnyk. Kolej nadal służy do przewozu towarów (w tym drewna), ale także do ruchu pasażerskiego. Pociągi pasażerskie składają się z lokomotywy i kilku (1-4) wagonów. Od sierpnia 2018 r. między miastem Wynohradiw a stacją Chmielnik odbywa się regularny ruch pasażerski.
Lokomotywa U34.002, st. Kusznycia
Lokomotywa U35.301, st. Irszawa
Pociąg М 11.0
BGV, st. Silce. 1911 r.
St. Biłky, 1930 r.
St. Irszawa, 1930 r.
W wiosce Ołesznyk
W wiosce Chmilnyk
ТУ2-034 na st. Ołesznyk
St. Chmilnyk, 2012 r.
Bibliografia
- Helmuth Lampeitl. Schmalspurbahnen in der Ukraine. Verlag Peter Pospischil, Wien, 2000 (Bahn im Bild. Bd. 113)
- Karel Beneš. Železnice na Podkarpatské Rusi. Nakladatelství dopravy a turistiky spol. s r.o., Praha, 1995. ISBN 80-85884-32-1.
- Karel Just. Motorové lokomotivy na úzkorozchodných tratích ČSD. – Litoměřice, 2008.
- Karel Just. Parní lokomotivy na úzkorozchodných tratích ČSD. – Litoměřice, 2001.
- Гмызин А. Узкоколейные тепловозы ТУ6, ТУ7. – М.: Транспорт, 1976.
- Москалев Л. Наши узкоколейные паровозы. – М.: Железнодорожное дело, 1997.
- Москалев Л. Наши узкоколейные тепловозы и электровозы. – М.: Железнодорожное дело, 2003. ISBN 5-93574-014-1.