Borys Kierdaszuk
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 listopada 1955 |
| Data i miejsce śmierci |
25 czerwca 2017 |
| profesor nauk fizycznych | |
| Specjalność: biofizyka[1] | |
| Doktorat |
18 lutego 1985[1] |
| Habilitacja |
1 lutego 1999[1] |
| Profesura |
30 grudnia 2009[1] |
Borys Kierdaszuk (ur. 9 listopada 1955 w Horostycie[2], zm. 25 czerwca 2017)[3][4] w Warszawie[5] – polski biofizyk, prof. dr hab.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Pawła i Niny z Samczuków. Tytuł magistra uzyskał w 1979 na Uniwersytecie Warszawskim[2]. 18 lutego 1985 obronił pracę doktorską Dynamiczna równowaga tautomeryczna i konformacja przestrzenna grup egzocyklicznych N4-metoxycytydy i N6-metoxyadenozyny oraz ich związek z mutagenezą indukowaną metoxyaminą i hydroxyloaminą. W latach 1993–1994 był stypendystą Fulbrighta na University of Maryland w Baltimore (USA)[6].
1 lutego 1999 habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej Właściwości emisyjne białek i ich wykorzystanie w charakterystyce oddziaływań z ligandami[1].
30 grudnia 2009 nadano mu tytuł naukowy profesora w zakresie nauk fizycznych[1][7].
Objął funkcję profesora nadzwyczajnego w Instytucie Fizyki Doświadczalnej im. Stefana Pieńkowskiego na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego[1].
15 maja 1982 ożenił się z Ludmiłą z Kalinowskich, z którą miał dzieci: Birutę-Marię i Jakuba[2].
Zmarł 25 czerwca 2017 w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Prawosławnym przy parafii Św. Jana Klimaka na Woli (sektor 36-6-6)[4].
Kariera naukowa[8]
| 1979–1981 | Zakład Biofizyki, Instytut Fizyki Doświadczalnej, Uniwersytet Warszawski; doktorant |
| 1981–1986 | Zakład Biofizyki, Instytut Fizyki Doświadczalnej, Uniwersytet Warszawski; asystent |
| 1986–1988 | Instytut Karolinska, Sztokholm, Szwecja; staż post-doktorski (stypendysta Szwedzkiego Komitetu Badań Naukowych) |
| 1988–1994 | Zakład Biofizyki, Instytut Fizyki Doświadczalnej, Uniwersytet Warszawski; adiunkt |
| 1992– | Zakład Biofizyki Medycznej, Instytut Karolinska, Sztokholm, Szwecja; staż post-doktorski (stypendysta Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej - EMBO) |
| 1994–1995 | Centrum Spektroskopii Fluorescencyjnej, Zakład Chemii Biologicznej, Uniwersytet Stanu Maryland w Baltimore, Baltimore, Maryland, USA; staż post-doktorski (stypendysta J.W. Fulbrighta) |
| 1995–1999 | Zakład Biofizyki, Instytut Fizyki Doświadczalnej, Uniwersytet Warszawski; adiunkt |
| 1997, 2000 | Zakład Chemii Weterynaryjnej, Centrum Biomedyczne, Uppsala, Szwecja; asystent profesor |
| 1997– | Zakład Nauk o Życiu i Chemii, Uniwersytet w Roskilde, Dania; asystent profesor |
| 1999– | Zakład Biofizyki, Instytut Fizyki Doświadczalnej, Uniwersytet Warszawski; adiunkt |
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Prof. Borys Kierdaszuk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-01-24].
- 1 2 3 Borys Kierdaszuk [online], prabook.com [dostęp 2024-02-23] (ang.).
- ↑ Miejsca spoczynku osób związanych z Wydziałem Fizyki UW [dostęp 2024-02-23].
- 1 2 Borys Kierdaszuk [online], cmentarz.prawoslawie.pl [dostęp 2024-02-23].
- ↑ Anna Krochmal (oprac.). Pro memoria. Zmarli marzec-sierpień 2017. „Kronika Warszawy”. Nr 2 (156), s. 173, 2017. Warszawa: Archiwum Państwowe w Warszawie, Dom Spotkań z Historią. ISSN 0137-3099. [dostęp 2024-02-23].
- ↑ Borys Kierdaszuk | Fulbright Scholar Program [online], fulbrightscholars.org [dostęp 2023-04-28].
- ↑ M.P. z 2009 r. nr 6, poz. 50 - Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 grudnia 2009 r. nr 115-11-09 o nadaniu tytułu profesora.
- ↑ Borys Kierdaszuk - Zakład Biofizyki [online], www.biogeo.uw.edu.pl [dostęp 2024-02-23].