Broń klasyczna

Broń klasyczna (konwencjonalna) – wszystkie rodzaje broni, które nie są bronią masowego rażenia.

• biała
  • broń drzewcowa, np. kopia, włócznia
  • broń obuchowa, np. buzdygan, maczuga
  • broń sieczna, np. szabla, miecz
  • broń miotająca, z wyłączeniem broni palnej np. łuk, kusza, proca, machina oblężnicza (m.in. arkbalista, balista)
• palna
  • strzelecka
    • broń indywidualna
      • rewolwer, np. Nagant
      • pistolet, np. Vis
      • pistolet maszynowy, np. Uzi lub PPSz
      • strzelba, np. dubeltówka lub Mossberg 500
      • karabin, np. SKS
      • karabin automatyczny, np. Kbk AK
      • ręczny karabin maszynowy, np. Browning wz. 1928
    • broń zespołowa
      • ciężki karabin maszynowy, np. Maxim wz. 1910
      • wielkokalibrowy karabin maszynowy, np. DSzK
  • artyleryjska
    • armata, np. armata wz. 02/26
    • haubica
    • moździerz
    • granatnik, np. granatnik wz. 1936
    • granatnik przeciwpancerny, np. RPG-2
  • rakietowa
• pancerna
  • czołg, np. FT-17
  • bojowy wóz piechoty, np. BMP-1
  • transporter opancerzony, np. SKOT
  • działo pancerne

• Broń masowego rażenia
• Broń

• Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 38. ISBN 83-86028-01-7.