Bruchela pygmaea
| Bruchela pygmaea | |||
| (Gyllenhal, 1833) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Bruchela | ||
| Gatunek |
Bruchela pygmaea | ||
| Synonimy | |||
| |||
Bruchela pygmaea – gatunek chrząszcza z rodziny kobielatkowatych i podrodziny Urodontinae.
Chrząszcz o ciele długości od 1,3 do 2 mm, ubarwionym czarno z brunatną wargą górną, jasnobrunatnymi ośmioma początkowymi członami czułków, brunatnymi goleniami i stopami oraz rozjaśnionymi nasadami ud i krętarzami. Przedplecze jest tak długie jak szerokie, przed przednim brzegiem wyraźnie przewężone, o bokach prawie równoległych, a tylnej krawędzi wyciągniętej ku tyłowi, na wierzchołku tworzącej kąt ostry i pozbawionej wcięć w kątach zewnętrznych. Pokrywy nie mają kontrastującego pasma jasnych włosków wzdłuż szwu, a na przedpleczu brak skupień takich włosków w tylnych kątach. Na pygidium widnieje bardzo płytka bruzda środkowa. Dymorfizm płciowy przejawia się w budowie piątego (ostatniego) z widocznych sternitów odwłoka: u samca ma on otoczoną krawędziami bruzdę, a u samicy porośnięte łuskami zagłębienie[1].
Owad ten jest oligofagiem związanym z rezedami i ubiorkami[1][2].
Gatunek znany z Portugalii, Hiszpanii[3], Francji, Czech, Słowacji[1], Włoch, Serbii[3] i Ukrainy. W Polsce został znaleziony jednokrotnie – w Tarnowie[1][2].
Przypisy
- 1 2 3 4 Zdzisław Cmoluch: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 95 Kobielatkowate – Anthribidae. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1989.
- 1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Ryjkowcowate prócz ryjkowców – Curculionioidea prócz Curculionidae.. „Katalog Fauny Polski”. 23 (18), 1992.
- 1 2 Bruchela pygmaea (Gyllenhal, 1833). [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2019-06-16].