Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu

Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miejscowość

Żywiec (Śródmieście)

Adres

ul. Zygmunta Krasińskiego 13

Styl architektoniczny

Eklektyzm

Pierwszy właściciel

Tomasz Czapela

Obecny właściciel

Starostwo Powiatowe w Żywcu

Położenie na mapie Żywca
Mapa konturowa Żywca, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu”
Położenie na mapie powiatu żywieckiego
Mapa konturowa powiatu żywieckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu”
Ziemia49°41′11,8″N 19°12′21,4″E/49,686611 19,205944

Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu – budynek użyteczności publicznej w Żywcu.

Historia

Budynek powstał jako rezydencja ks. Tomasza Czapeli, administratora, później proboszcza parafii w Ślemieniu, a po rezygnacji z tego stanowiska od 1895 mieszkańca miasta Żywca. Ksiądz Czapiela zasiadał w latach 1879–1896 w Radzie Powiatowej w Żywcu. W okresie 1890–1896 pełnił funkcję delegata Rady Powiatowej do Rady Szkolnej Okręgowej, a w latach 1897–1899 sprawował stanowisko urzędnicze w Wydziale Powiatowym jako lustrator[1].

W 1906 obiekt został odkupiony od spadkobierców dotychczasowego właściciela w celu przekształcenia go na siedzibę Starostwa Powiatowego, która do tej pory mieściła się częściowo w Starym Zamku oraz w budynku Magistratu. Z racji niewielkiego rozmiaru budynku, w 1909 przez Roberta Füssgangera z Zabłocia został opracowany plan przebudowy gmachu. Po zakończeniu prac obiekt stał się siedzibą administracji powiatu żywieckiego[1].

Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej w gmachu znajdowały się biura Landratury[1].

Po utworzeniu Rad Narodowych w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej budynek pełnił funkcję siedziby Prezydium Rady Narodowej, natomiast dzięki powołaniu w 1990 urzędów rejonowych, stał się od tej pory siedzibą Urzędy Rejonowego w Żywcu. Funkcję tę pełnił do 1999, kiedy został odtworzony powiat żywiecki, a gmach mieści od tego czasu biura Rady Powiatu i Zarządu Powiatu, jak również część wydziałów, biur i zespołów Starostwa Powiatowego[1][2]. W czerwcu 1999 w budynku uruchomiony został ponadto oddział Górnośląskiego Banku Gospodarczego[3].

Architektura

Dawny dom ks. Tomasza Czapeli po przebudowie na początku XX wieku został przekształcony w obiekt piętrowy, trójskrzydłowy i podpiwniczony na całej powierzchni. Na wejściu dodany został ryzalit wraz z balkonem, który został podparty dwoma kolumnami. Piętro w części środkowej otrzymało dekoracyjne, schodkowe zwieńczenie, które zostało zastosowane również na bocznych skrzydłach gmachu. Budynek wyposażony został w duże okna z drobiazgowymi dekoracjami. W wysokim dachu umieszczone zostały lukarny. Wystrój jest eklektyczny z elementami modernistycznymi[1].

Początkowo nad wejściem umieszczony był napis „Rada Powiatowa”, niezachowany do czasów współczesnych[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Historia budynku Starostwa Powiatowego w Żywcu [online], zywiecinfo.pl [dostęp 2023-02-09].
  2. ↑ Termomodernizacja Starostwa Powiatowego w Żywcu została ukończona! [online], zywiec.powiat.pl [dostęp 2023-02-09].
  3. ↑ Stefania Jasiurkowska, GBG twoim bankiem, „Gazeta Żywiecka” (1 (136)), styczeń 2000, s. 3, ISSN 1231-6725.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.