Cerkiew św. Eliasza w Petersburgu

Cerkiew św. Eliasza

Храм Святого Илии Пророка

nr rej. 7810248000[1]
cerkiew parafialna
Widok cerkwi od południa
Państwo	Rosja
Miasto wydzielone	Petersburg
Miejscowość	Petersburg
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia	petersburska
Sobór	od 1923 (do 1938, w Żywej Cerkwi)
Wezwanie	św. Proroka Eliasza
Wspomnienie liturgiczne	20 lipca/2 sierpnia
Historia Data rozpoczęcia budowy 1781 Data zakończenia budowy 1785 Data zamknięcia 1938 Aktualne przeznaczenie czynna świątynia prawosławna Data reaktywacji 1988
Dane świątyni Styl klasycystyczny Świątynia • materiał bud. • cegła Wieża kościelna • liczba wież 1 Kopuła • liczba kopuł 1 Liczba ikonostasów 1 Ołtarz • liczba ołtarzy • wezwania ołtarzy bocznych 2 św. Aleksandra Newskiego Liczba naw 1 Dzwonnica • typ dzwonnicy wbudowana
Położenie na mapie Petersburga Cerkiew św. Eliasza
Położenie na mapie Rosji Cerkiew św. Eliasza
59°57′52,5″N 30°28′23,9″E/59,964583 30,473306
Strona internetowa

Cerkiew św. Eliasza – prawosławna cerkiew w Petersburgu, w rejonie krasnogwardiejskim, na historycznej Ochcie, należąca do parafii eparchii petersburskiej.

Cerkiew św. Eliasza została wzniesiona w latach 1781–1785 przy zakładach prochowych, na miejscu starszej, drewnianej świątyni pod tym samym wezwaniem^[2]. Obiekt miał formę zwieńczonej kopuła rotundy^[2]. W latach 1805–1806 w jego sąsiedztwie wzniesiono drugą świątynię, której patronem był św. Aleksander Newski, z trójkondygnacyjną dzwonnicą. Autorem jej projektu był Fiodor Diemiercow. W 1841 obydwa obiekty zostały połączone w jedną cerkiew^[2]. W latach 1901–1902 podwyższono kopułę cerkwi i jej dzwonnicę. Dziewięć lat później wykonano nowe freski we wnętrzu obiektu^[2].

W 1923 cerkiew św. Eliasza przeszła w ręce Żywej Cerkwi i w ramach tego związku wyznaniowego uzyskała status soboru. Pozostawała czynna do 1938. W roku tym odebrano ją wiernym, jej cenne ikony przekazano do muzeum w dawnym soborze św. Izaaka. Budynek przejął sztab obrony przeciwlotniczej^[3].

W 1988, po pięcioletnim remoncie, Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt. Rok później metropolita petersburski i ładoski Aleksy poświęcił kolejno ołtarze św. Aleksandra Newskiego i św. Eliasza^[3].