Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Stężnicy

Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy
w Stężnicy
(nieistniejąca)

cerkiew filialna
Państwo	Polska
Miejscowość	Stężnica
Wyznanie	katolickie
Kościół	greckokatolicki
Wezwanie	św. Mikołaja Cudotwórcy
Historia Data zakończenia budowy 1824 Data zniszczenia • przez ok. 1953 rozbiórkę
Dane świątyni Świątynia • materiał bud. • drewno
Położenie na mapie Polski Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Stężnicy (nieistniejąca)
49°19′28,2322″N 22°18′17,1614″E/49,324509 22,304767

Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Stężnicy – nieistniejąca greckokatolicka drewniana cerkiew, wzniesiona we wsi Stężnica. Była świątynią filialną należącą do parafii w Baligrodzie.

Cerkiew zbudowana została w roku 1824. W roku 1930 została odnowiona. W wyniku decyzji Urzędu ds. Wyznań z dnia 24 stycznia 1953 roku została, wraz z pięcioma innymi cerkwiami, przekazana Jednostce Wojskowej nr 2304 z Baligrodu „z przeznaczeniem na rozbiórkę i prawem zużytkowania otrzymanego materiału do budowy urządzeń granicznych”. Krótko po tej decyzji została rozebrana. Obecnie pozostała po niej jedynie czytelna podmurówka.

Cerkiew w Stężnicy była świątynią o budowie dwudzielnej. Do prezbiterium przylegały z obu stron zakrystia i skarbczyk. Nad całością pokryty blachą dach kalenicowy. Poniżej linii okien całą cerkiew obiegał dach okapowy.

Monstrancje i kielichy, znajdujące się po zakończeniu wojny w cerkwi, zostały zabrane przez wyjeżdżających do ZSRR mieszkańców. Natomiast chorągwie i obrazy przewieziono do Baligrodu.

Przy cerkwi stała drewniana dzwonnica o konstrukcji szkieletowej, z dachem namiotowym. Pozostała po niej podmurówka. W południowo-wschodnim narożniku cerkiewnego cmentarza, na którym nie zachowały się nagrobki, stała drewniana kostnica.

• StanisławS. Kryciński StanisławS., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 21–23, ISBN 83-89188-39-2, ISBN 83-89188-38-4, OCLC 69495051 .