Chlorosarin
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C4H10ClO2P | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
156,55 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Podobne związki |
sarin, chlorosoman | ||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Chlorosarin – fosforoorganiczny związek chemiczny z grupy chlorofosfonianów, bezpośredni prekursor sarinu znajdujący się w części B wykazu 1. Konwencji o zakazie broni chemicznej[3].
Sarin otrzymuje się w dwóch etapach. Najpierw w reakcji metylofosfonianu izopropylu z fosgenem tworzy się chlorosarin, który następnie z fluorkiem sodu tworzy sarin[2].
Przypisy
- ↑ Chemical Weapons Convention Chemical Analysis. Sample Collection, Preperation and Analytical Methods. Markku Mesilaakso (red.). Chichester: John Wiley & Sons, 2005, s. 356. ISBN 0-470-85425-1.
- 1 2 P.J.R. Bryant, A.H. Ford-Moore, B.J. Perry, A.W.H. Wardrop i inni. The preparation and physical properties of isopropyl methylphosphonofluoridate (Sarin). „J. Chem. Soc.”, s. 1553–1555, 1960. DOI: 10.1039/JR9600001553.
- ↑ Chemical Weapons Convention. Schedule 1 [online], Organizacja ds. Zakazu Broni Chemicznej [zarchiwizowane z adresu 2013-12-02] (ang.).
