Christian Schönbein
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk chemicznych | |
| Specjalność: elektrochemia | |
| Profesura |
1835 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
Christian Friedrich Schönbein (ur. 18 października 1799 w Metzingen, zm. 29 sierpnia 1868 w Baden-Baden) – niemiecki chemik. Prowadził badania głównie w dziedzinie elektrochemii, między innymi nad pasywacją żelaza. Odkrył w 1838 roku zasadę działania ogniw wodorowych, co umożliwiło stworzenie pierwszych ogniw paliwowych. W 1839 roku odkrył i nazwał ozon, opisał także jego właściwości. Jako pierwszy opisał też nitrocelulozę (1845). Był profesorem Uniwersytetu w Bazylei.
Został odznaczony w 1846 szwedzkim Orderem Wazów, w 1858 bawarskim Orderem Maksymiliana oraz przyjęty został w poczet członków Leopoldiny[1]
Przypisy
Bibliografia
- Encyklopedia PWN. T. 3. Warszawa: 1991, s. 291.
- ISNI: 0000000110624106
- VIAF: 51825255
- LCCN: nr2002034670
- GND: 118758861
- BnF: 13044728p
- SUDOC: 067719783
- SBN: VEAV061178
- NLA: 36017234
- NKC: jn20000604954
- NTA: 157597849
- BIBSYS: 97054618
- Open Library: OL5730644A
- PLWABN: 9810684979005606
- NUKAT: n00092458
- J9U: 987007282043405171
- LNB: 000031144
- NSK: 000265975
- LIH: LNB:J7B;=nw
