Złotolitka murarkowa

Złotolitka murarkowa (Chrysura trimaculata) – gatunek błonkówki z rodziny złotolitkowatych.

Gatunek ten opisany został w 1853 roku przez Arnolda Förstera jako Chrysis trimaculata^[1].

Błonkówka o wydłużonym ciele długości od 6 do 11 mm (u pokolenia letniego ciało mniejsze niż u wiosennego). Głowę ma zieloną, o silnie wydłużonych i dłuższych niż szerokość żuwaczek policzkach. Owłosienie ciemienia, wgłębienia czołowego i górnej części czoła jest jednobarwnie czarne lub brunatne. Włoski na górnej części czoła są dłuższe niż drugi człon czułków^[2]. Ubarwienie tułowia jest niebieskie z zielonymi lub złocistymi łatami^[3]. Tylny fragment zatarczki leży na opadającej ścianie tułowia^[2]. Zaplecze nie ma trójkątnej, połyskującej jamki w części przednio-grzbietowej, a jego boczne wyrostki są zębopodobne. Pozatułów ma trójkątne kąty z wcięciami u nasady i nieco wypukłymi krawędziami zewnętrznymi^[3]. Złocisty gaster cechuje się trzecim tergitem pozbawionym zębów i falistych wcięć na tylnym brzegu oraz o słabo rozwiniętym poprzecznym rządku punktów, a czwartym tergitem krótko i biało owłosionym^[2]. Punktowanie gaster jest jednolite i gęste, a przestrzenie międzypunktowe matowe^[3].

Złotolitka ta ma dwa pokolenia rocznie. Larwy są pasożytami gniazdujących w pustych muszlach ślimaków z rodzaju Helix gatunków murarek. W przypadku pokolenia wiosennego są to Osmia bicolor i Osmia aurulenta, a w przypadku letniego Osmia spinulosa^[4][2]. Ponadto gatunek ten może pasożytować na smukliku Halictus calceatus^[4].

Owad o rozprzestrzenieniu głównie środkowoeuropejskim^[4]. Znany z Francji, Belgii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii^[1], północno-wschodnich Włoch^[4], Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Albanii i Bliskiego Wschodu^[1]. W 2002 umieszczony na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce jako gatunek o słabo rozpoznanym statusie^[5].