Strzępkoskórka białokremowa
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
strzępkoskórka białokremowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Conohypha albocremea (Höhn. & Litsch.) Jülich Persoonia 8(3): 304 (1975) | |
Strzępkoskórka białokremowa (Conohypha albocremea (Höhn. & Litsch.) Jülich) – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Faerberia, Incertae sedis, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1908 r. Franz Xaver Rudolf von Höhnel i Viktor Litschauer, nadając mu nazwę Corticium albocremeum. W 1975 r. WalterJülich przeniósł go do rodzaju Faerberia[1] Synonimy[2]:
- Conohypha albocremea var. angustispora Priyanka & Dhingra 2014
- Corticium albocremeum Höhn. & Litsch. 1908
- Hyphoderma albocremeum (Höhn. & Litsch.) J. Erikss. & Å. Strid, in Eriksson & Ryvarden 1975
Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda i inni w 2003 r. dla synonimu Hyphoderma albocremeum[3] Jest niespójna z aktualną nazwą naukową[1].
Morfologia
Jednoroczny, rozpostarty, luźno przyrośnięty, o szerokości do kilku cm, grubości około 100 µm, rozproszony na kilka płatów. Konsystencja miękko-błoniasta, kontekst jednorodny. Brak ryzomorfów lub pasm strzępek. Powierzchnia hymenium równa, kremowa do ochrowej[4].
- Cechy mikroskopowe
System strzępkowy monomityczny. Strzępki szkliste, ok. 8-19 × 5-11 µm, cienkościenne, odwrotnie stożkowate, ze sprzążkami na wszystkich przegrodach, rozgałęziające się w górnej części komórek, z zawartość jednorodną lub z niewielkimi gutulami i wydłużonymi kryształami między strzępkami. Brak cystyd. Podstawki szkliste, cylindryczne, cienkościenne, gładkie, 23–30 × 5,5–6 µm, ze sprzążkami u podstawy, z niewielkimi gutulami, z czterema szydlastymi sterygmami o wymiarach 5–7 × 0,7–1 µm. Bazydiospory szkliste, szeroko elipsoidalne, cienkościenne, 6,6–8 × 4,6–5,2 µm, z wyraźnym wyrostkiem wnęki, z niewielkimi gutulami, nieamyloidalne, niedekstrynoidalne i niecyjanofilne. Brak konidiów[4].
Występowanie i siedlisko
Występuje w Europie Północnej i Środkowej[4]. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska[3], w późniejszych latach podano następne[5]. Gatunek rzadki. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status V – gatunek narażony, który zapewne w najbliższej przyszłości przesunie się do kategorii wymierających, jeśli będą nadal działać czynniki zagrożenia[6].
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach[3], na drewnie i korze leżących na ziemi gałęzi i pni drzew[4].
Przypisy
- 1 2 3 4 Index Fungorum [online] [dostęp 2025-01-27] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2025-01-27] (ang.).
- 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 245–246, ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 3 4 W. Jülich, Studies in resupinate basidiomycetes – III, „Persoonia”, 8 (3), Mycobank, 1975, s. 304 [dostęp 2025-01-27].
- ↑ Występowanie Conohypha albocremea na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2025-01-27].
- ↑ Zbigniew Mirek i inni, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, s. 62, ISBN 83-89648-38-5.