Culex (Culex)

Głowa zaopatrzona jest w stykające się lub wąsko rozdzielone oczy złożone i nieco dłuższe od kłujki czułki. Porastające ciemię szczecinki są położone i w większości wąskie. Głaszczki szczękowe u samców zbudowane są z pięciu, a u samic z trzech członów; u samca człon trzeci ma ustawione w szeregu szczecinki brzuszne i dłuższe szczecinki brzuszno-boczne, a człony kolejne odgięte są ku górze i licznie oszczecinione. Chetotaksję tułowia cechują szczecinki środkowe grzbietu w mniej lub bardziej podwojonym rzędzie oraz dobrze rozwinięte szczecinki: śródplecowe, skutalne, przedskrzydłowe i nadskrzydłowe. Po bokach tułowia łuski porastają co najmniej antepronotum, postpronotum, górę proepisternum i mezokatepisternum i mesepimeron. Skrzydła większości gatunków porośnięte są w całości łuskami ciemnymi, rzadziej występują rozproszone lub pogrupowane w plamki łuski jasne. Odnóża mają małe pazurki i dobrze wykształcone przylgi. Samiec ma zwykle krótkie i szerokie, zaopatrzone w jeden lub dwa rzędy szczecinek płaty dziewiątego tergitu odwłoka, zakrzywiony i zwężony ku szczytowi gonostylus ze słabo rozwiniętym i umieszczonym przedwierzchołkowo pazurkiem, wyposażony w koronę kolcowatych szczecinek paraprokt oraz zaopatrzone w szczecinki przysadki odwłokowe^[1].

Larwa ma czułki nie dłuższe od głowy, zwykle z silnie rozwiniętym włoskiem czułkowym 1-A oraz pojedynczymi i najczęściej osadzonymi przedwierzchołkowo włoskami czułkowymi 2-A i 3-A. Włoski przedtułowia od pierwszego do trzeciego są długie i zwykle mniej więcej tej samej długości. Szósta szczecinka segmentów odwłokowych pierwszego i drugiego jest silnie rozwinięta, a tych od trzeciego do szóstego rozwinięta silnie lub umiarkowanie. Na syfonie druga szczecinka jest pojedyncza i niekiedy haczykowata. Zazwyczaj siodło jest kompletne. Dziesiąty segment odwłoka ma pierwszą szczecinkę niezbyt długą, drugą silnie rozwiniętą i rozgałęzioną, a trzecią mocno rozwiniętą acz pojedynczą^[1].