Długoszpon chiński
| Hydrophasianus chirurgus[1] | |||
| (Scopoli, 1786) | |||
![]() Długoszpon chiński w upierzeniu godowym | |||
![]() Długoszpon chiński w upierzeniu spoczynkowym | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Parvordo | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
długoszpon chiński | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() tylko w sezonie lęgowym występuje przez cały rok tylko poza sezonem lęgowym | |||
Długoszpon chiński[5] (Hydrophasianus chirurgus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny długoszponów (Jacanidae). Występuje w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej oraz na południu Chin. Nie jest zagrożony.
- Taksonomia
- Jedyny przedstawiciel rodzaju Hydrophasianus[5][6]. Nie wyróżnia się podgatunków[3][6].
- Zasięg występowania
- Występuje w północno-wschodnim Afganistanie, Pakistanie, Nepalu, Indiach i Sri Lance przez Mjanmę do południowo-wschodnich Chin i Tajwanu oraz dalej na południe – dawne Indochiny, Filipiny i południowe Borneo. Zimą osiąga na południu Półwysep Malajski, Sumatrę i Jawę, bardzo rzadko Bali, a na zachodzie Oman i Jemen[3].
- Morfologia
- Upierzenie na grzbiecie brązowe, na brzuchu białe. Szyja i pierś białe z brązowym pasem wzdłuż, kark żółty. Skrzydła białe z czarnymi końcówkami. Tułów krótki, pokaźne nogi z bardzo długimi palcami. Długość ciała 39–58 cm (włącznie z ogonem o dł. 25–35 cm), w upierzeniu spoczynkowym średnio około 31 cm; masa ciała samca 120–140 g, samicy 190–231 g[3].
- Status
- Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje długoszpona chińskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 30 000 – 50 000 osobników; globalny trend liczebności populacji oceniła jako nieznany[4].
Przypisy
- ↑ Hydrophasianus chirurgus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Hydrophasianus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2011-01-16] (ang.).
- 1 2 3 4 D.A. Jenni, G.M. Kirwan: Pheasant-tailed Jacana (Hydrophasianus chirurgus). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-10]. (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Hydrophasianus chirurgus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2024-2 [dostęp 2025-01-29] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Jacanidae Des Murs, 1854 - długoszpony - Jacanas (Wersja: 2022-09-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-01-29].
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-09-03]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

_I_IMG_8638.jpg)

