Daniel z Łęczycy

Daniel z Łęczycy
Data urodzenia

ok. 1530

Data śmierci

1600

Zawód, zajęcie

drukarz

Narodowość

polska

Pracodawca

Drukarnia zamkowa Jana Kiszki w Łosku
Drukarnia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła
Drukarnia Akademii Wileńskiej

Daniel z Łęczycy, Daniel Łęczycki, Daniel Drukarz[1] (ur. ok. 1530, zm. 1600) – polski drukarz związany z ruchem reformacyjnym.

W latach 1558–1562 prowadził na zlecenie zboru małopolskiego drukarnię w Pińczowie[2]. Wydrukował tam m.in. rozprawę Andrzeja Frycza Modrzewskiego De primatu papae[3]. Po rozłamie w zborze kierował w latach 1562–1571 drukarnią Kawieczyńskich w Nieświeżu[4]. W 1571 przeniósł się do drukarni zamkowej Jana Kiszki w Łosku[2]. Następnie wyjechał do Wilna, gdzie pracował jako drukarz zarówno dla katolików (drukarnia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, 1576–1580, oraz drukarnia Akademii Wileńskiej, 1592–1594), jak i kalwinistów (drukarnia przy zborze, 1581–1591)[2]. W latach 1594–1600 prowadził własną oficynę, wydającą głównie dzieła jezuickie[2].

Przypisy

Bibliografia

  • Encyklopedia wiedzy o książce. Wrocław-Warszawa-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971.
  • Helena Szwejkowska: Książka drukowana XV–XVIII wieku. Zarys historyczny. Wrocław-Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.