Diabeł (pismo)

Diabeł (w starszej pisowni Djabeł) – ilustrowany dwutygodnik humorystyczny wydawany w Krakowie w latach 1869–1922.

Pismo poprzez satyrę polityczną zwalczało kierunek ugodowy w polityce wobec zaborców. Na łamach ukazywały się utwory wierszowane, rysunki i karykatury, a także felietony pisane gwarą podmiejską (Wicek-Socjalik K. Bartoszewicza). Do pisma wydawano również dodatki pod tytułami „Diablica” i „Diablątko”^[1].

Od 1919 roku pismo wychodziło jako tygodnik. Nakład pisma wynosił 1000 egzemplarzy^[1].

Redaktorzy naczelni^[1]:

• 1870: A. Kleczewski, L. Maliczak
• 1871–1874 A. Grynfeld
• 1875–1878 K. Bartoszewicz
• 1879–1880 S. Strzeszyński
• 1881–1891 A. Słomski
• 1892–1896 E. Borkowski
• 1897–1905 A. Nowak
• 1906–1921 W. Borkowski
• 1922 W. Babuchowski

Pismo upadło w rezultacie sporu między spadkobiercami W. Borkowskiego a wierzycielami zmarłego E. Borkowskiego. W ostatnim numerze zapowiedziano powstanie nowego czasopisma „Stańczyk^[1]”.

• Encyklopedia Krakowa. Kraków-Warszawa: wyd. PWN, 2000.

• Wydania archiwalne „Diabła” z lat 1869–1911 zdigitalizowane na stronie Małopolskiej Biblioteki Cyfrowej