Drzewołaz złocisty

Drzewołaz złocisty

Dendrobates auratus
(Girard, 1855)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy bezogonowe
Podrząd	Neobatrachia
Rodzina	drzewołazowate
Podrodzina	Dendrobatinae
Rodzaj	Dendrobates
Gatunek	drzewołaz złocisty
Synonimy
Phyllobates auratus Girard, 1855[1] Dendrobates latimaculatus Günther, 1859[1] Hylaplesia aurata — Cope, 1863[1] Dendrobates tinctorius var. auratus — Steindachner, 1864[1] Dendrobates trivittatus var. aurata — Peters, 1873[1] Dendrobates amoenus Werner, 1901[1] Hylaplesia tinctoria latimaculata — Dunn, 1941[1] Dendrobates tinctorius auratus — Laurent, 1942[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
najmniejszej troski
Zasięg występowania

Drzewołaz złocisty (Dendrobates auratus) – gatunek płaza bezogonowego z rodziny drzewołazowatych (Dendrobatidae).

Południowa Nikaragua, Kostaryka, Panama i przyległy obszar zachodniej Kolumbii; introdukowany na Hawajach^[1][2]. Cieniste miejsca w wilgotnych tropikalnych lasach, częściowo na ziemi, częściowo na drzewach.

Osiąga długość 5 cm. Na środku górnej szczęki ma łukowato wygięty rząd małych ząbków, a między palcami tylnych kończyn brak błon pławnych. Tylne kończyny są cienkie. W skórze liczne gruczoły zawierające bardzo silną neurotoksynę. Grzbiet jest jasnozielonkawy z dużymi, okrągłymi, symetrycznie ułożonymi, ciemnobrązowymi plamami. Skóra ma silny, złocisty, metaliczny połysk, choć występuje także w zupełnie innych odmianach barwnych.

Aktywny w dzień. Bardzo ruchliwy, żywi się głównie mrówkami i termitami (na wolności), w terrarium zjada małe świerszcze, muszki owocówki, a także skoczogonki.

Samica składa jaja w liczbie 6–10 (2–20) sztuk w wilgotnych dziuplach drzew. Jaja mają lepkie, nieregularnie kuliste, galaretowate osłonki, oraz są wyposażone w dużą ilość żółtka. Po złożeniu jaja są pilnowane przez samca. Po około 2 tygodniach wykluwają się kijanki, które natychmiast wpełzają na grzbiet samca, gdzie przytwierdzone rozwijają się przez około 6 tygodni, korzystając tylko z wody deszczowej. Po tym okresie samiec wyszukuje odpowiedni zbiornik (dziupla wypełniona wodą, kałuża itp.), zanurza się w nim, po czym kijanki samorzutnie odpadają od jego grzbietu i wkrótce przechodzą przeobrażenie. Dojrzałość płciową osiągają po roku.