Dwór w Kazaniu
 nr rej. A/1313 z 26.7.1984[1] | |
 Widok ogólny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Architekt | |
| Inwestor |
Filip Grodzicki |
| Kondygnacje |
1 |
| Ukończenie budowy | |
| Ważniejsze przebudowy | |
| Pierwszy właściciel |
Filip Grodzicki |
| Kolejni właściciele |
skarb państwa |
| Obecny właściciel |
Stacja Hodowli Roślin Ogrodowych w Kazaniu |
Położenie na mapie gminy Lubraniec _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego  | |
Położenie na mapie powiatu włocławskiego  | |
 52°33′40,9″N 18°53′21,2″E/52,561361 18,889222 | |
Dwór w Kazaniu – zabytkowy dwór w Kazaniu, w powiecie włocławskim. Wpisany do rejestru zabytków pod nr A/1313 z datą z 26 lipca 1984 wraz z parkiem, stodołą i stajnią[1].
Historia
Kolejnymi właścicielami lokalnych dóbr byli: Lubrańscy (XV wiek), Erazm Kretkowski (po 1538), Franciszek Łochowski (XVII wiek), Dąmbskich (XVIII wiek), Joanny ze Słubickich Mniewskiej (XIX wiek) i Grodziccy (do 1945)[2].
Obecny dwór wybudowano po 1918 dla Filipa Grodzickiego. Projektantem obiektu był Antoni Jawornicki. Był przebudowywany w 1928, a w 1938 wyremontowany. Po II wojnie światowej dobra przejął skarb państwa[3].
Architektura
Parterowy, ceglany dwór wybudowano w stylu zbliżonym do klasycyzmu (tzw. styl dworkowy[3]) na planie prostokąta. Ma układ dwutraktowy, z sienią na osi. Elewacja frontowa jest siedmioosiowa. W centrum umieszczono portal wejściowy z gankiem wspartym na kolumnach. Od południa w 1928 dostawiono drugi, półkolisty ganek, również wsparty na kolumnach (czterech). Dwór kryty jest dachem półszczytowym, eternitowym z lukarnami (późniejszymi)[2].
Oficyna i park
Od północy znajdowała się, rozebrana po 1989[3], starsza niż sam dwór oficyna z XIX wieku, którą w 1928 połączono z dworem kolumnową, zamkniętą galerią (pierwotnie była ona otwarta). Galeria istnieje. Na zespół architektoniczny składa się jeszcze murowana rządcówka i czworak z około 1900[2].
Obiekty otoczone są parkiem krajobrazowym (około 1,5 hektara) założonym w drugiej połowie XIX wieku. Park jest obecnie zaniedbany, a jego kompozycja uległa zatarciu. 100-150-leni starodrzew jest w stosunkowo dobrym stanie[2].