Dyfuzyjny współczynnik korelacji
Dyfuzyjny współczynnik korelacji – poprawka statystyczna wykorzystywana do określania typu mechanizmu dyfuzji.
Ogólne informacje
Dyfuzyjny współczynnik korelacji f został wprowadzony ze względu na zmniejszające się prawdopodobieństwo kolejnych przeskoków (możliwości ruchu) atomu w sieci krystalicznej rozpuszczalnika. W przypadku, gdy stężenie atomów w pozycjach węzłowych i międzywęzłowych jest duże, to w konsekwencji rośnie prawdopodobieństwo, że część sąsiednich pozycji węzłowych i luk międzywęzłowych jest już zajęta przez inne atomy. Powoduje to zwiększenie prawdopodobieństwa powrotu atomu do poprzedniego położenia. Makroskopowo objawia się spowolnieniem procesów dyfuzyjnych.
Dyfuzyjny współczynnik korelacji zależy od:
- mechanizmu dyfuzji,
- struktury krystalicznej materiału.
Wartość tego współczynnika informuje o rodzaju dominujących mechanizmów dyfuzji jakie się odbywają w danej sieci dla danego pierwiastka w danym materiale. Dla mechanizmu wakansowego wyraża się go relacją:
gdzie:
Energia aktywacji współczynnika korelacji
W przypadku heterodyfuzji zachodzącej mechanizmem wakancyjnym współczynnik korelacji jest zależny od temperatury Wprowadza się wtedy wielkość zwaną energią aktywacji współczynnika korelacji C daną równaniem:
gdzie:
- – stała Boltzmanna [J/K],
- – dyfuzyjny współczynnik korelacji,
- – temperatura bezwzględna [K][1].