Dzieje grzechu (film 1911)
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język |
polski |
| Czas trwania |
ok. 47 min[1] |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role |
Maria Mirska, |
| Zdjęcia |
Czesław Jakubowicz |
| Produkcja |
Konstanty Jastrzębski |
Dzieje grzechu – polski melodramat z 1911 roku, uznawany za pierwszy polski pełnometrażowy film fabularny[2]. Jest to uproszczona ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego pod tym samym tytułem[1]. Obecnie obraz ten uważa się za zaginiony[2].
Zarys fabuły
Z notatek prasowych wynika, iż film był dość wierną adaptacją, przedstawiającą na ekranie istotne wątki powieści. Prezentował on skrótowo szereg scen rozgrywających się na tle warszawskich ulic i parków. Następnie, w wyniku zawiązanego w takiej scenerii dramatu, zdaniem recenzentów „bohaterów los rzuca jak pionki po szachownicy niedoli”. Na ekranie przewijały się rozmaite sceny przedstawiające wybrzeże Adriatyku, Paryż, Jezioro Genewskie i Wiedeń. W finałowej scenie Ewa Pobratyńska ginie zastrzelona przez Pochronia[1].
Obsada
- Maria Mirska – Ewa Pobratyńska
- Teodor Roland – Łukasz Niepołomski
- Stanisław Knake-Zawadzki – Antoni Pochroń
- Wojciech Brydziński – Zygmunt Szczerbic
- Władysław Wojdałowicz – Pobratyński (ojciec Ewy)
- Antoni Bednarczyk – Płaza-Spławski
- Karol Karliński
- Aniela Bogusławska
- Jan Janusz
Przypisy
Zobacz też
- Dzieje grzechu – film z 1918
- Dzieje grzechu – film z 1933
- Dzieje grzechu – film z 1975
Linki zewnętrzne
- Dzieje Grzechu w bazie IMDb (ang.)