Dziura nad Doliną Strążyską

Dziura nad Doliną Strążyską

Plan jaskini
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Położenie	Tatry Zachodnie Dolina Strążyska
Właściciel	Skarb Państwa (Tatrzański Park Narodowy)
Długość	34 m
Deniwelacja	14 m
Wysokość otworów	1380 m n.p.m.
Wysokość otworów nad dnem doliny	130 m
Ekspozycja otworów	ku N
Data odkrycia	1921 rok
Odkrywca	Mariusz Zaruski
Kod	(nr inwentarzowy PIG) T.C-13.02
Położenie na mapie Tatr Dziura nad Doliną Strążyską
Położenie na mapie Karpat Dziura nad Doliną Strążyską
49°15′17″N 19°56′05″E/49,254681 19,934631

Dziura nad Doliną Strążyską (Kozi Schron, Giewontowa Dziura) – jaskinia w Dolinie Strążyskiej w Tatrach Zachodnich^[1]. Wejście do niej położone jest u podnóża północnej ściany Długiego Giewontu opadającej do Doliny Wielkiej Równi na wysokości 1380 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 34 metry, a jej deniwelacja około 14 metrów^[2].

Główna część jaskini to obszerna komora o długości około 10 metrów i szerokości 3 metry. Można się do niej dostać przez duży otwór wejściowy widoczny m.in. z Zakopanego i Polany Strążyskiej^[3]. Z komory odchodzi parę ciągów:

• na wschód i zachód dwa 2-metrowe niskie korytarzyki.
• z okna we wschodniej części ciasny korytarzyk wznoszący się kaskadami i dalej za zaciskiem kończący się szczeliną.
• również we wschodniej części, na prawo od okna, korytarzyk, który za prożkami dochodzi do kilkumetrowego komina, kończącego się zaklinowaną wantą^[3].

W jaskini znaleźć można nacieki grzybkowe i marmity. Ściany są wilgotne. W jej głębi rozwijają się mchy, wątrobowce i glony.

W jaskini często przebywają kozice^[2].

W 1921 roku Mariusz Zaruski stwierdził istnienie jaskini, a następnie podał dokładny opis dojścia. Napisał, że ma ona 6 metrów długości^[2].