Euneomyini
| Euneomyini | |||
| Pardiñas, Teta & Salazar-Bravo, 2015[1] | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Euneomyini | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Euneomys Coues, 1874 | |||
| Rodzaje | |||
| |||
Euneomyini – plemię ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Plemię obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[2].
Podział systematyczny
Do plemienia należą następujące rodzaje[3][2][4]:
- Neotomys O. Thomas, 1894 – mokradłowiec – jedynym przedstawicielem jest Neotomys ebriosus O. Thomas, 1894 – mokradłowiec andyjski
- Euneomys Coues, 1874 – szynszylomyszor
- Irenomys O. Thomas, 1919 – irenka – jedynym przedstawicielem jest Irenomys tarsalis (R.A. Philippi, 1900) – irenka andyjska
Przypisy
- ↑ U.F.J. Pardiñas, P. Teta & J. Salazar-Bravo. A new tribe of sigmodontinae rodents (Cricetidae). „Mastozoologia Neotropical”. 22 (1), s. 173, 2015. (ang.).
- 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 428. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 244–257. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).