Feliks Piekielnik
 | |
 plutonowy | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 czerwca 1900 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 grudnia 1961 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1919–1922 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 _4r_BAR.svg.png){kind=small} | |
Feliks Piekielnik (ur. 16 czerwca 1900 w Łodzi, zm. 19 grudnia 1961 tamże) – plutonowy kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 16 czerwca 1900 w Łodzi w rodzinie Antoniego i Michaliny z d. Kolaśińska[1].
Po ukończeniu szkoły powszechnej (1915) pracował w Niemczech. Od 5 stycznia 1919 ochotnik w Wojsku Polskim. Służył w 1 pułku ułanów krechowieckich. Walczył z pułkiem na froncie wojny polsko-bolszewickiej, szczególnie odznaczył się w boju pod Szczurowicami 30 lipca 1920 gdzie "podczas zdobywania mostu na Styrze, celnym ogniem km z odsłoniętej pozycji, zmusił obsadę mostu do odwrotu. W walce został ciężko ranny." Za to odznaczono go Orderem Virtuti Militari[2].
Zwolniony z wojska 18 lutego 1922, wrócił do Łodzi. W czasie okupacji pracował w Niemczech. Od 1945 ponownie w Łodzi, gdzie zmarł 19 grudnia 1961.
Życie prywatne
Żonaty z Marianną Tomaszewską. Miał dwóch synów[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2911[1][3] – 1921[2]
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie[1]
Przypisy
- 1 2 3 4 Polak (red.) 1991 ↓, s. 117.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 4 – wskazano nr 5087.
- ↑ Wojciechowski 1929 ↓, s. 52.
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Aleksander Wojciechowski: Zarys historii wojennej 1-go pułku Ułanów Krechowieckich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-04-06].