Francesco Fumo

Francesco Fumo (ur. 5 grudnia 1678 w Buseno, zm. po 1749 tamże^[1]) – sztukator, czynny w Polsce co najmniej od 1717 do co najmniej 1732.

F. Fumo był pochodzenia włoskiego^[2], urodził się we włoskojęzycznej części Szwajcarii^[3]. Przed przybyciem do Polski przez pewien czas przebywał w Wiedniu^[4]. W Polsce pracował przede wszystkim dla Elżbiety Sieniawskiej przy zdobieniu sztukaterią jej pałaców w Łubnicach w latach 1717-1723 oraz w Wilanowie (1723-1729), a następnie dla jej córki Zofii, przy pałacu wilanowskim, a od 1730 także w pałacu w Puławach^[5][6][7]. Co najmniej od 1736 mieszkał znów w swoim rodzinnym Buseno^[8]. Przez prawie cały pobyt w Polsce współpracował z architektem Giovannim Spazzio, z którego córką ożenił się w 1725^[9][10].

• Malinowska I., 1975: Fumo Franciszek. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 259, 260.