Franciszek Borzęcki
 Półkozic | |
| Data śmierci | |
|---|---|
| Żona |
Ewa (Ludwika) Marianna Pociejówna, córka Ludwika Konstantego |
| Dzieci |
– Justyna, ż. Ignacego Kalinowskiego, |
Franciszek Borzęcki herbu Półkozic (zm. 9 października 1743 roku[1]) – podstoli wielki litewski w 1732 roku, starosta żydaczowski w latach 1730–1740, skarbnik lwowski w latach 1724–1730.
10 grudnia 1733 roku przystąpił do konfederacji województwa ruskiego, zawiązanej w obronie wolnej elekcji Stanisława Leszczyńskiego.
Poseł województwa ruskiego na sejm zwyczajny pacyfikacyjny 1735 roku[2]. Poseł ziemi lwowskiej na sejm 1740 roku[3].
Przypisy
- ↑ Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 201.
- ↑ Lwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrain. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 145 część I (Archiwum Jabłonowskich z Bursztyna), rkps 24, część 2, k. 2.
- ↑ Teka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1859, s. 709.
Bibliografia
- Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego w dalszym ciągu Wydawnictwa fundacyi Al. hr. Stadnickiego. Ogłaszane przez Towarzystwo Naukowe we Lwowie. T.23. Lauda sejmikowe wiszeńskie, lwowskie, przemyskie i sanockie 1731–1772, oprac. Antoni Prochaska, Lwów 1928.
- Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku (ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy, oprac. K. Przyboś, Wrocław 1987