Franciszek Dembiński (zm. 1727)
![]() Rawicz | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data urodzenia |
ok. 1660 |
| Data śmierci | |
Franciszek Dembiński z Dembian herbu Rawicz (ur. prawdopodobnie w 1660 r., zmarł w maju 1727 r.)[1] – kasztelan sądecki i wojnicki, starosta wolbromski, rotmistrz wojska powiatowego województwa krakowskiego w 1705 roku[2].
Dziedzic dóbr Imbramowice (dziś Ibramowice), Gruszów i Wola w powiecie proszowickim oraz Witowice w powiecie ksiąskim.
W młodości był towarzyszem pancernym chorągwi królewicza Jakuba Sobieskiego.[3]
W 1690 r. został miecznikiem krakowskim, a od 1696 r. sędzią kapturowym województwa krakowskiego. W latach 1697–1707 r. był kasztelanem sądeckim, a w latach 1707-1727 kasztelanem wojnickim. Otrzymał również starostwo wolbromskie (prawdopodobnie po bracie Andrzeju). Podczas wojny północnej jako przywódca szlachty krakowskiej dowodził chorągwią pancerną, a w 1709 r. otrzymał regiment dragoński. Przystąpił do konfederacji tarnogrodzkiej.[1][3]
Przypisy
- 1 2 Polski Słownik Biograficzny, t. 5, s. 65.
- ↑ Dariusz Kupisz, Wojska powiatowe samorządów Małopolski i Rusi Czerwonej w latach 1572 – 1717, Lublin 2008, s. 416.
- 1 2 Jacek Sypień, Poczet starostów wolbromskich w XVI i XVII wieku, „Ilcusiana”, 22, Olkusz, maj 2020, s. 60, ISSN 2080-9859.
